TBK Madde 646 - Türk Borçlar Kanunu: Türk Medenî Kanunu ile ilişkisi

Karar özeti: Mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde, 1997 ve 2001 yıllarında davalı adına edinilen bir konut ve bir dükkan yönünden davacı eş katkı payı alacağı istedi. İlk derece mahkemesi hesap bilirkişisi raporuna dayanarak 112.071,49 TL katkı payı alacağının davalıdan tahsiline karar verdi. Daire, davalıya babasından miras kalan taşınmazın 1996 yılındaki satışından elde edilen kişisel malın konutun alımında kullanıldığı savunmasının hayatın olağan akışına uygun olduğunu ve tanık beyanlarıyla doğrulandığını, bu nedenle satılan taşınmazdaki payın satış tarihindeki değeri ile dava konusu taşınmazın edinim tarihindeki değerinin karşılaştırılması gerektiğini belirtti; bu eksiklik nedeniyle istinaf başvurusunu kabul ederek kararı tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırdı ve dosyayı yeniden görülmek üzere ilk derece mahkemesine gönderdi.

Karar özeti: Uyusmazlik, evlilik birligi icinde davali adina alinip sonradan satilan tasinmaz nedeniyle katki payi ve artik degere katilma alacagi istemine iliskindir. Ilk derece mahkemesi davanin reddine karar vermis, davaci erkek tasinmazin edinilmesine katkisinin ispatlandigini ileri surerek istinaf etmistir. Adana BAM, dava konusu tasinmazin bosanmadan yaklasik alti yil once satildigini ve satis parasinin rejim sonunda mevcut olmadigini degerlendirmistir.

Karar özeti: Boşanan eşin katkı payı, katılma alacağı ve ziynet alacağı istemiyle açtığı davada ilk derece mahkemesi istemleri kısmen kabul etmiş, davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur. Daire, 01.01.2002 öncesi mal ayrılığı dönemine ilişkin katkı payı isteminin Borçlar Kanunu genel hükümlerine göre çözüleceğini, taşınmazın arsası ve birinci katı bakımından ziynetle katkı iddiasının görgüye dayalı delille kanıtlanamadığını, ikinci kat yönünden katkının kabulü gerektiğini, ziynet istemine konu küpe ve yüzüğün zorla alındığının veya rızası dışında bozdurulduğunun ispat edilemediğini belirterek ilk derece kararını usul ve yasaya uygun bulmuş ve istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Karar özeti: Dava, boşanan eşin evlilik birliği içinde edinilen taşınmaza katkısı nedeniyle katkı payı alacağı istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesi, katkı oranının belirlenememesi karşısında hakkaniyet ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereğince yarı oranda katkı kabul ederek davayı kabul etmiştir. Davalı taraf, talep katkı payı iken katılma alacağına hükmedildiğini ileri sürmüştür. Daire, hükmedilen miktarın katılma alacağı değil katkı payı alacağı olduğunu belirlemiş; taşınmazın sürüm değerinin esas alınması ve faiz başlangıcı yönünden hata bulunduğunu, ancak bu konularda istinaf sebebi ileri sürülmediğinden hatalara değinmekle yetinerek istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Karar özeti: Uyuşmazlık, boşanmadan sonra açılan katkı payı ve artık değere katılma alacağı istemine ilişkindir. Aile mahkemesi, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle istemi reddetmiştir. Daire, taşınmazın 1992'de edinildiğini ve üzerine 1996-1999 arasında ev yapıldığını, 2002 öncesi dönemde eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğunu belirlemiş; davacının arsa alımına ziynetiyle ve inşaatta bilfiil çalışarak katkısını ispat edemediğini, ancak 1996-2000 arasındaki süreksiz çalışmasının katkı sayılacağını, gelir belgeleri temin edilemediğinden katkının hakkaniyet ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesine göre yüzde 30 oranında belirlenmesinin uygun olduğunu kabul etmiştir. Kararı kaldırıp katkı payı yönünden davanın kabulüne, katılma alacağı isteminin reddine hükmetmiştir.