Adana Avukat Saim İncekaş | Adana Boşanma Avukatı, Ceza Avukatı, Şirketler ve Miras Avukatı Adana Avukatlık Hizmetlerinde Güven ve Tecrübe TBK Madde 487 Yayım sözleşmesi: Tanımı
TBK 487, yayım sözleşmesi, bir fikir ve sanat eseri sahibinin veya halefinin o eseri yayımlanmak üzere yayımcıya bırakmayı, yayımcının da onu çoğaltarak yayımlamayı üstlendiği sözleşmedir.
Resmi Metin
Tanımı
Madde 487- Yayım sözleşmesi, bir fikir ve sanat eseri sahibinin veya halefinin, o eseri yayımlanmak üzere yayımcıya bırakmayı, yayımcının da onu çoğaltarak yayımlamayı üstlendiği sözleşmedir.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
Yayım sözleşmesi, eser sahibini (ya da halefini) ve yayımcıyı karşılıklı borç altına sokan iki tarafa borç yükleyen bir sözleşmedir: bir tarafta eseri yayımlanmak üzere bırakma, diğer tarafta onu çoğaltarak yayımlama yükümü doğar. Uygulamada önemli bir ayrım şudur: TBK m.487 yalnızca taraflar arasındaki borç ilişkisini kurar; eser üzerindeki telif/fikri mülkiyet korumasını 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu (FSEK) düzenler. İkisi tamamlayıcıdır, yani yayım sözleşmesinin varlığı telif hakkının kendisini karıştıracak biçimde okunmamalıdır. Sözleşme yapılırken çoğaltma ölçüsü, süre ve basım sayısı belirlenmelidir; aksi halde tarafları TBK m.491’in tamamlayıcı kuralları bağlar. Sınır olarak eser sözleşmesinin sona erme rejimini (TBK m.483 ve TBK m.484) buraya taşımamak gerekir; yayım ilişkisi TBK m.488 vd. kendi kurallarına tabidir. Sık görülen bir hata, sözleşmeyi salt telif devri sanıp yazılı şekil ve kapsam kayıtlarını ihmal etmektir.
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 487. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununun 372 nci maddesini karşılamaktadır.
Tasarının tek fıkradan oluşan 487 nci maddesinde, yayım sözleşmesi tanımlanmaktadır.
818 sayılı Borçlar Kanununun 372 nci maddesinin kenar başlığında kullanılan “A. Tarifi” şeklindeki ibare, Tasarıda “A. Tanımı” şeklinde değiştirilmiştir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 372 nci maddesinde kullanılan “edebi ve sınai bir eserin müellifi” şeklindeki ibare, 05/12/1951 tarihli ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununun 2 nci maddesinde olduğu gibi Tasarıda, “bir ilim veya edebiyat eseri sahibinin” şekline dönüştürülmüştür.
818 sayılı Borçlar Kanununun 372 nci maddesinde kullanılan “az çok” ifadesi gereksiz görülerek, Tasarıya alınmamıştır.
Metninde yapılan düzeltme ve arılaştırma dışında, maddede 818 sayılı Borçlar Kanununa göre bir hüküm değişikliği yoktur.