Adana Avukat Saim İncekaş | Adana Boşanma Avukatı, Ceza Avukatı, Şirketler ve Miras Avukatı Adana Avukatlık Hizmetlerinde Güven ve Tecrübe TBK Madde 448 Pazarlamacılık sözleşmesi: Tanımı
TBK 448, pazarlamacılık sözleşmesi, pazarlamacının bir ticari işletme sahibi işveren hesabına ve işletmesinin dışında, sürekli olarak her türlü işlemin yapılmasına aracılık etmeyi veya yazılı anlaşma varsa bu anlaşmada belirtilen işlemleri yapmayı, işletme sahibi işverenin de buna karşılık ücret ödemeyi üstlendiği sözleşmedir.
Resmi Metin
Tanımı
Madde 448- Pazarlamacılık sözleşmesi, pazarlamacının sürekli olarak, bir ticari işletme sahibi işveren hesabına ve işletmesinin dışında, her türlü işlemin yapılmasına aracılık etmeyi veya yazılı anlaşma varsa, bu anlaşmada belirtilen işlemleri yapmayı, işletme sahibi işverenin de buna karşılık ücret ödemeyi üstlendiği sözleşmedir.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
TBK m.448, pazarlamacılığı bir hizmet sözleşmesi türü olarak tanımlar; bu nitelendirme, çalışanın İş K. (4857) koruması ile TBK m.393 vd. hükümlerinden yararlanıp yararlanmayacağını belirlediği için pratikte kritiktir. Sözleşmenin varlığı için işin sürekli yürütülmesi, işveren hesabına ve işletmenin dışında (gezici/saha faaliyeti) yapılması, kural olarak işleme aracılık edilmesi ya da yazılı anlaşma varsa belirtilen işlemlerin bizzat yapılması ve karşılığında ücret ödenmesi aranır. Sık görülen yanılgı, bağımlı pazarlamacının bağımsız acente ile eşitlenmesidir; acente kendi işletmesi olan bağımsız tacir yardımcısıdır ve TTK m.102 vd.’ye tabidir, pazarlamacı ise işverene bağımlıdır. Ticari mümessil ve ticari vekilden (TBK m.547 vd.) de ayrılır. Nitelendirme yapılırken pazarlamacının yetki sınırı (TBK m.452), del credere yasağı (TBK m.451) ve faaliyet alanı (TBK m.453) birlikte değerlendirilmelidir.
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 448. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununda yer verilmeyen, “A. Tanımı ve kurulması / I. Tanımı” kenar başlıklı yeni bir maddedir.
Tasarının tek fıkradan oluşan 448 inci maddesinde, pazarlamacılık sözleşmesi tanımlanmaktadır.
Maddede yapılan tanıma göre: “Pazarlamacılık sözleşmesi, pazarlamacının sürekli olarak, bir ticari işletme sahibi işveren hesabına ve işletmesinin dışında her türlü işlemin yapılmasına aracılık etmeyi veya yazılı anlaşma varsa, bu anlaşmada belirtilen işlemleri yapmayı, işletme sahibi işverenin de buna karşılık ücret ödemeyi üstlendiği sözleşmedir.”
Maddenin düzenlenmesinde, kaynak İsviçre Borçlar Kanununun 347 nci maddesi göz önünde tutulmuştur. Ancak, kaynak İsviçre Borçlar Kanunundaki düzenlemeden farklı olarak, Tasarının 448 inci maddesindeki tanımda, pazarlamacının her türlü işlemi yapabilmesi, yazılı anlaşmanın varlığına bağlanmıştır. Böylece madde, pazarlamacının yetkileri konusunda, kaynak Kanunun 348b maddesi ile aynı madde göz önünde tutularak Tasarının 452 nci maddesinde yapılan düzenlemeyle uyumlu hale getirilmiştir.