Adana Avukat Saim İncekaş | Adana Boşanma Avukatı, Ceza Avukatı, Şirketler ve Miras Avukatı Adana Avukatlık Hizmetlerinde Güven ve Tecrübe TBK Madde 431 Belirsiz süreli sözleşmenin feshi: Genel olarak fesih hakkı
TBK 431, belirsiz süreli hizmet sözleşmesinde taraflardan her biri, fesih sürelerine uyarak sözleşmeyi feshetme hakkına sahiptir.
Resmi Metin
Genel olarak fesih hakkı
Madde 431- Taraflardan her birinin, belirsiz süreli sözleşmeyi fesih sürelerine uyarak feshetme hakkı vardır.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
TBK m.431, belirsiz süreli hizmet sözleşmesinde işçiye de işverene de tanınan olağan (süreli) fesih hakkını güvence altına alır; tek taraflı, bozucu yenilik doğuran bir irade beyanıyla kullanılır ve kural olarak sebep gösterme zorunluluğu yoktur. Feshin geçerli olması için TBK m.432’deki bildirim sürelerine (bir yıla kadar iki hafta, bir ila beş yıl dört hafta, beş yıldan fazla altı hafta) uyulmalıdır; bildirim süresine uymak istemeyen işveren ise bu süreye ilişkin ücreti peşin ödeyerek sözleşmeye son verebilir. Bu olağan feshi, TBK m.435’teki haklı sebeple derhal fesihten ayırmak gerekir; derhal fesihte süre beklenmez. Sık rastlanan yanılgı, süreli fesih serbestisini sınırsız sanmaktır. İş K. (4857) m.18-21 iş güvencesi kapsamındaki işçide işveren feshi geçerli sebebe bağlıdır; bu nedenle TBK’nın sebep aramayan serbestisi İK kapsamındaki işçilerde belirgin biçimde daralır. İş K. (4857) kapsamı varsa İK özel ve önceliklidir.
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 431. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununun 340 ıncı maddesini karşılamaktadır.
Tasarının tek fıkradan oluşan 430 uncu maddesinde, belirsiz süreli sözleşmelerde fesih hakkı düzenlenmektedir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 340 ıncı maddesinin kenar başlığında kullanılan “III. Feshin ihbarı ve kanuni müddetler / 1. Umumiyet itibariyle” şeklindeki ibare, Tasarıda “II. Belirsiz süreli sözleşmede / 1. Genel olarak fesih hakkı” şekline dönüştürülmüştür.
Maddede, taraflardan her birinin belirsiz süreli hizmet sözleşmesini Tasarının 431 inci maddesinde öngörülen fesih bildirim sürelerine uymak suretiyle feshedebileceği kabul edilmiştir.
Maddenin düzenlenmesinde, kaynak İsviçre Borçlar Kanununun 335 inci maddesinin birinci fıkrası göz önünde tutulmuştur.