Adana Avukat Saim İncekaş | Adana Boşanma Avukatı, Ceza Avukatı, Şirketler ve Miras Avukatı Adana Avukatlık Hizmetlerinde Güven ve Tecrübe TBK Madde 367 Ürün kirasının sona ermesi: Sürenin geçmesi
TBK 367, belirli süreli ürün kirası sözleşmesi sürenin bitiminde kendiliğinden sona erer; ancak tarafların sözleşmeyi örtülü olarak sürdürmeleri hâlinde, aksi kararlaştırılmadıkça sözleşme birer yıl için yenilenmiş sayılır ve yenilenen sözleşme yasal bildirim süresine uyularak her kira yılının sonu için feshedilebilir.
Resmi Metin
Sürenin geçmesi
Madde 367- (1) Belirli süreli kira sözleşmesi, sürenin bitiminde kendiliğinden sona erer.
(2) Ancak, tarafların örtülü olarak sözleşmeyi sürdürmeleri hâlinde, aksi kararlaştırılmadıkça, kira sözleşmesi birer yıl için yenilenmiş sayılır.
(3) Yenilenen kira sözleşmesi yasal bildirim süresine uyularak, her kira yılının sonu için feshedilebilir.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
Belirli süreli ürün kirasında en sık yapılan hata, süre dolduktan sonra kiracıyı tarlada/işletmede tutmaya devam edip sonra “uzatma yoktu” diyebileceğini sanmaktır. Taraflar fiilen sürdürürse, aksini yazılı kararlaştırmadıkça sözleşme birer yıllık yenilenir; bu, konut kirasındaki belirsiz süreye dönüşme rejimi değildir. Kiraya veren yenilemeyi istemiyorsa, hasat döngüsünü ve devşirilen ürünü dikkate alarak yasal bildirim süresine uyup her kira yılı sonu için fesih iradesini zamanında ve ispatlanabilir biçimde ulaştırmalıdır; gecikme bir yıl daha bağlanma riski doğurur.
Pratikte gerçek uyuşmazlık genelde feshin değil, devir-teslim ile demirbaş ve verim durumunun ispatıdır. Yazılı bildirim, tebliğ tarihi ve giriş-çıkış tutanağı kiraya veren lehine; örtülü sürdürmeyi gösteren ödeme/işletme kanıtları ise kiracı lehine değerlendirilir. TBK m.367 yalnız süre sonunu düzenler; temerrüt önelleri ve belirsiz süreli fesih bunun dışındadır.
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 367. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununun 287 nci maddesini karşılamaktadır.
Tasarının üç fıkradan oluşan 366 ncı maddesinde, sürenin geçmesi ile ürün kirası sözleşmesinin sona ermesi düzenlenmektedir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 287 nci maddesinin kenar başlığında kullanılan “III. Sükut ile tecdit” ibaresi, madde içeriğine uygun hale getirilerek, Tasarıda “G. Sözleşmenin sona ermesi / I. Sona erme sebepleri / 1. Sürenin geçmesi” şekline dönüştürülmüştür.
Madde, 818 sayılı Borçlar Kanununun 287 nci maddesinden farklı olarak¸ üç fıkra halinde kaleme alınmıştır. Maddenin ikinci fıkrasında kullanılan “örtülü olarak” ibaresinin tanımı niteliğindeki 818 sayılı Borçlar Kanununun 287 nci maddesinin, “bu müddetin hitamında kiralayanın malumatile ve muhalefeti olmaksızın kiralananın kullanılmasına devam olunduğu yahut mukavelede fesih hakkında gösterilen ihbarı iki taraftan hiç biri yapmadığı takdirde” şeklindeki açıklamasına yer verilmemiştir.
Maddenin düzenlenmesinde, kaynak İsviçre Borçlar Kanununun 295 inci maddesi göz önünde tutulmuştur.