TBK Madde 308 - Ayıba karşı haklar: d. Zararın giderimi

Davacı kiracı, davalı sitenin dış cephesine ışıklı reklam panosu koymak üzere 01.01.2005 başlangıçlı üç yıllık kira sözleşmesi yapmış; davalının reklamları indirip kiracılık sıfatının devamına ilişkin tespit kararına rağmen alanı kullandırmaması nedeniyle uğradığı kâr kaybını (ıslahla 3.099.719,14 TL) talep etmiştir. Yargıtay, hükme esas alınan raporda makul sürenin soyut ve varsayımsal biçimde saptandığını, kâr kaybının davacının diğer gelirleri araştırılmadan yalnız vergi beyannameleri üzerinden hesaplandığını, bu nedenle raporun denetime elverişli olmadığını belirterek; gayrimenkul değerleme uzmanını da içeren heyetten makul süre ve kâr kaybının yeniden hesaplanması gerektiği gerekçesiyle kararı taraflar yararına bozmuştur.

Davacı kiracı, 2886 sayılı Kanun kapsamındaki ihaleyle Belediye Evlendirme Dairesi yanındaki fotoğraf-video dükkânını kiralamış; sonradan nikâh saatlerinin öne çekilmesi ve kokteyl salonlarının çekim işinin başka şirkete verilmesiyle nikâh sayısının düştüğünü ileri sürerek mahrum kalınan kâr tazminatı ile kira bedelinin indirilmesini istemiştir. Davalı idare, sözleşme ve şartnamede nikâh sayısı ile saatine dair taahhüt bulunmadığını, kokteyl salonlarının ayrı ihale konusu olduğunu savunmuştur. Yargıtay, basiretli tacir gibi davranması gereken davacının kiralananı ihaleden önce gezip görerek kabul etmiş sayılacağını, kokteyl salonlarının kiralanana dâhil olmadığını ve nikâh sayısı/saatine ilişkin bir taahhüt verilmediğini belirterek temyiz itirazlarını reddetmiş ve Bölge Adliye Mahkemesi kararını onamıştır.

Davalıya ait taşınmazda 2007'den beri kiracı olan davacılardan biri, 25.05.2013'te fare girişini önlemek için pencere önündeki erik ağacının dallarını kırarken pencere ile korkuluk arasından düşmüş ve üzerine devrilen korkuluk nedeniyle omurilik felci geçirip %98 malul kalmıştır. Davacılar, korkuluğu tutan ahşap pencere kasasının yalnızca dört vidayla tutturulmasının gizli ayıp oluşturduğunu ve evin bakımsızlığını davalıya defalarca bildirdiklerini ileri sürerek maddi ve manevi tazminat istemiş; davalı ise zamanaşımını ve zarar görenin ağır kusuruyla illiyet bağının kesildiğini savunmuştur. İlk derece mahkemesi, ayıp ve zararın davalının kusuruyla meydana geldiğinin kabul görmediği gerekçesiyle davayı reddetmiştir. Yargıtay, korkuluğun düşmesinin binanın yapımındaki bozukluktan kaynaklanıp kaynaklanmadığının ve kiraya verenin sorumluluğunun araştırılması gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulduğu gerekçesiyle kararı davacılar yararına bozmuştur.

Davacı, davalı sitenin o dönemki yönetimiyle 01.01.2005 başlangıç tarihli üç yıllık kira sözleşmesi yaparak binanın dış cephe duvarını ışıklı reklam panosu için kiralamış; davalı yönetimin 05.01.2008'de reklamları indirip alanı kullandırmaması nedeniyle uğradığı zarara karşılık şimdilik 50.000 TL tazminat istemiştir. İlk derece mahkemesi önceki davanın kesin hükmü nedeniyle davayı usulden reddetmiş, bölge adliye mahkemesi ise seçimlik hakkın kullanılmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Yargıtay, kiraya verenin kiralananı kullanıma hazır teslim yükümlülüğünü yerine getirmediğini, kiracının kâr kaybını isteyebileceğini; bu kaybın aynı şartlarla benzer bir yeri kiralamak için gereken makul süre ve bu süredeki muhtemel kâr tespit edilerek belirlenmesi gerektiğini belirtip, davanın tümden reddini hatalı bularak ilk derece kararını davacı yararına bozmuş, bölge adliye kararını kaldırmıştır.