Adana Avukat Saim İncekaş | Adana Boşanma Avukatı, Ceza Avukatı, Şirketler ve Miras Avukatı Adana Avukatlık Hizmetlerinde Güven ve Tecrübe İ S T İ N A F K A R A R I
DAVA KONUSU
: Velayetin Değiştirilmesi
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen mahkemenin kararına karşı, davalı tarafça istinaf başvurusunda bulunulduğu, dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderildiği ve istinaf isteminin süresi içerisinde yapıldığı anlaşılmakla dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
TALEP:
Davacı özetle; davalı ile 2011 yılında anlaşmalı olarak boşandıklarını, müşterek çocukları, 2009 d.lu K2’un velayetinin kendisine verildiğini, daha sonra kaza geçirmesi nedeniyle çocuğa bakacak durumda olmadığından, çocuğun velayetinin davalının aldığını ancak davalı şu anda Ankara’da ikamet ettiğini, bir başkası ile evlendiğini, çocuğun ise iki yıldır Niğde’de babannesinin yanında kaldığını, çocukla babannesinin ilgilendiğini, çocuğun ise kendisinin yanında kalmak istediğini, çocuğuna bakabilecek durumda olduğunu, değişen şartlar nedeniyle çocuğun velayetinin davalıdan alınarak kendisine verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davacı vekili özetle; müvekkilinin beyanına iştirak ettiğini beyanla talepleri doğrultusunda karar verilmesini ifade etmiştir.
SAVUNMA:
Davalı 03/08/2018 havale tarihli dilekçesinde özetle; velayeti kendisinde olan müşterek çocuğun annesiyle yaşamasını kendisinin de istediğini, davacının çocuğa bakacak mal varlığı ve imkanlarının iyi olduğunu, beyanla çocuğun velayetinin davacı anneye verilmesini ifade etmiş, duruşmada ise, davacının maddi durumunun iyi olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesini dile getirmiştir.
Davalı vekili özetle; müvekkilinin davacının yanlış bilgilendirmesi üzerine davayı kabul beyanında bulunduğunu ancak müvekkilinin aile ziyaretine gittiğinde maddi durumlarının yerinde olmadığını gördüğünü, çocuğun şu an fiilen davacı anne yanında kaldığını, davacının çocuğu müvekkiline geri vermediğini, çocukla iletişim konusunda engeller çıkardığını, çocuğun üvey babasının evde bira içtiğini, müvekkilinin çocuğa daha iyi bakabilecek durumda olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini vekaleten talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ:
Niğde Aile Mahkemesi’nin 26/03/2019 tarih ve 2018/654 Esas 2019/275 Karar sayılı ilamında özetle; davanın kabulü ile 04/01/2009 d.lu müşterek çocuk K2’ün velayetinin, babadan alınarak anne K3’ya verilmesine, çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulmasına , çocuk yararına aylık 250 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline ayrıca AAÜT uyarınca 2.725 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verildiği görülmüştür.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; verilen kararda , küçüğün gelecekteki menfaatlerinin dikkate alınmadığını, davacının ekonomik durumunun iyi olduğunu, yeni eşi ile mutlu olduğu yönündeki beyanlarının doğru olmadığını, üvey babanın çocuk yanında alkol aldığını beyanla kararın kaldırılmasını vekaleten talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE
GEREKÇE:
HMK 355 maddesine göre, resen gözetilecek kamu düzenine aykırı haller dışında istinaf incelemesi, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır.
Dava; TMK m.349 uyarınca değişen şartlar nedeniyle velayetin değiştirilmesine yöneliktir.
Dosyanın incelenmesinde; taraf asılların 2008 tarihinde evlendikleri, müşterek 2009 d.lu K2 isimli bir çocuklarının bulunduğu, zabıta araştırmasına göre davacının ev hanımı olduğu, esnaf olan eşi ile birlikte yaşadığı, eşinin aylık 7.000-8.000 TL civarı kazanç elde ettiği, kira vermedikleri, davalının ise beton pompa operatörü olarak aylık 3.000-3.500 TL ücret ile çalıştığı yeni eşi ve ondan olan 2,5 yaşındaki oğlu ile birlikte yaşadığı, aylık 400 TL kira verdiği, tarafların Sincan 1.Aile Mahkemesi’nin 2011/1096-1049 E-K. Sayılı ilamı ile anlaşmalı olarak boşandıkları, müşterek çocuğun velayetinin anneye verildiği, boşanma kararının 06/01/2012 tarihinde kesinleştiği, davaya konu çocuğun velayetinin Sincan 4.Aile Mahkemesi’nin 2013/752Esas 2014/35 Karar sayılı ilamı(Yargıtay Bozma İlamı Sonrası 2015/531 -994 E-K. Nosunu almıştır) ile anneden alınarak baba K1’e verildiği, çocukla anne arasında kişisel ilişki kurulduğu, dosya içerisinde mevcut Ankara Batı 9.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/751 Esas sayılı evrakın inclenmesinde; davacının kamu hukuku, mağdurun K2 , müştekinin K3 , sanıkların K1, K4, suçnu basit yaralama, Aile Hukukundan Kaynaklanan Yükümlülüğü İhlal, suç tarihinin 19/06/2014 olduğu, yargılama sonucunda; aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğü ihlal suçundan dolayı kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden K1’ün beraatine, küçüğe karşı basit yaralama suçundan K4’ün ise neticeden 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 31/03/2016 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafın , ” davalının yeniden evlenip Ankara’da ikamet etmesi, çocuğa karşı velayet yükümlülüklerini yerine getirmeyip, çocuğu Niğde’de babannesine bırakması ve çocuğun kendi yanında kalmak talebini” ileri sürerek iş bu davayı açtığı, davalı tarafın cevap dilekçesi ile davayı kabul ettiği, duruşmada ise davanın reddini dile getirdiği, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda; yukarıda karar özeti bölümünde belirtilen şekilde karar verildiği, bu karara karşı davalı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurusu üzerine dava dosyasının dairemize gönderildiği görülmüştür.
Davalı vekilinin istinaf başvurusunun incelenmesinde
;velayetin düzenlenmesinde, göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocukların üstün yararıdır. Bu duruma, Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşmenin m.3, Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi’nin m.1, TMK’nın m.339/1, 346/1 ‘de de yer verilmiştir.
Somut olayda; yapılan yargılama, tarafların ekonomik sosyal durumları, sosyal inceleme raporları, çocuğun duruşmadaki beyanı ve toplanan diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, ilk derece mahkemesi kararında, usul ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esası ile ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içerisinde toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği anlaşıldığından, davalı tarafın, istinaf isteminin HMK m. 353/1-b-1 esastan reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM
:
Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-
Davalı tarafın, istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince
ESASTAN REDDİNE,
2-
Davacı taraftan, alınması gereken 54,40’TL istinaf karar ilam harcından, peşin alınan 44,40′ TL’nın mahsubu ile kalan 10’ TL harcın, davalı taraftan tahsili ile hazineye irad kaydına,
3-
İstinaf başvurusu nedeniyle davalı tarafın yaptığı giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına,
4-
Davalı tarafın istinaf başvurusu nedeniyle yatırmış olduğu istinaf gider avansından varsa kullanılmayan kısımın davalı tarafa iadesine,
5-
İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından davacı taraf lehine vekalet ücreti taktirine yer olmadığına,
6
-Kararın, HMK 359-(3) maddesi gereği taraflara tebliğe çıkarılmasına,
Dair, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 6100 sayılı HMK.’nun 382/2-b-13 ve 362/1-ç maddesi uyarınca
KESİN olmak üzere
OY BİRLİĞİYLE karar verildi. 03/01/2020
