Adana BAM, 1. HD., E. 2021/1721 K. 2021/1270 T. 11.10.2021

T.C.

ADANA
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :

ADANA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TALEP EDEN
:

VAKIFLAR GENEL MÜDÜRLÜĞÜNE İZAFETEN ADANA BÖLGE MÜDÜRLÜĞÜ

VEKİLLERİ:

Av. K1 – A1
Av. K2 – [N1] UETS
Av. K3 – A2

KARŞI TARAF:

1 -K4 – -N2

2 -K5 – -N3

3 -K6 – -N4

4 -K7 – -N5

5 -K8 – -N6

KAYYIMLAR:

1 -K9 – -N7 – A8

2 -K10 – N8 – A9

3 -K11 – N9 – A10

4 -K12 – N10 – A11

5 -K13 – N11 – [N12] UETS

DAVANIN KONUSU :

Kayyımlık Ücreti Talebi

DAVA TARİHİ :

01/02/2018

DAİRE KARAR TARİHİ :

11/10/2021

KARAR YAZIM TARİHİ :

11/10/2021
Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi ek kararına karşı, kayyım K10 ve kayyım K12 tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla HMK’nın 352 ve devamı maddeleri uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:

Kayyımlar
K10 ve K12 ilk derece mahkemesine verdikleri dilekçelerde özetle;

Kayyım olarak atandıkları vakfa kayyımlık görevlerinden dolayı ücret verilmediğini belirterek TMK’nun 457. maddesi kapsamında kayyımlık ücreti talebinde bulunduklarını belirterek ücret konusunda karar verilmesini talep etmişlerdir.

İLK DERECE MAHKEMESİ EK KARARININ ÖZETİ:

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan inceleme 05/03/2021 tarihli ek kararda özetle; talep edilen döneme yönelik kayyımlık ücreti talebinin reddine yönelik karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:

İstinaf yoluna başvuran kayyım
K12 istinaf dilekçesinde özetle;

Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2018/6 D.iş sayılı dosyasından verilen 05/03/2021 tarihli ek kararın kaldırılması talep ettiğini, belirtilen karar ile F1 Eğitim ve Hizmet Vakfı’nın yöneticilerinin görevden uzaklaştırıldığını ve ilgili vakfın Kayyım Heyeti ile yönetilmesine karar verildiğini, ilgili kayyımlardan birinin kendisi olduğunu, yine mahkemenin 06/08/2018 tarih ve 2018/6 D.İş sayılı ek kararı ile kayyımlara aylık ayrı ayrı 1500 TL kayyım ücretinin takdir edildiğini, 2019 yılı Mart ayına (Mart ayı dahil) kadarki kayyım ücretlerinin kayyım olarak atanılan vakıf bütçesinden karşılandığını, ancak vakfın taşınır, taşınmaz herhangi bir varlığının olmaması, vakfın önceki dönemde de gelirlerinin bağış, kermes vb. yardımlarla sağlanıyor olması, vakfın bunların dışında sabit bir gelirinin olmaması, vakfın faaliyetlerinin durdurulmuş olması karşısında 2019 yılı Mart ayından sonraki kayyım ücretlerinin ödenemediğini ve ödenmesinin mümkün olmadığını, ayrıca 2018/6 D.iş sayılı dosyasından verilen 19/10/2020 tarihli ara kararla tarafının kayyımlık görevinin kaldırıldığını, bu anlamda 2019 Nisan ayından itibaren 2020 yılı 19 Ekim tarihine kadar aylık 1500 TL kayyım ücreti alacağının bulunmadığını, Vakıflar Genel Müdürlüğü’ne Adana Vakıflar Bölge Müdürlüğü’ne ilgili ödemeler konusunda taraflarınca ve mahkeme aracılığıyla yazı yazıldığını ancak kayyım ücretlerinin, kendileri tarafından ödenmeyeceğinin belirtildiğini, mahkemeye tarafınca 08.02.2021 tarihli dilekçe ile başvurulduğunu ve bakiye kayyım ücretinin hazineden alınarak tarafına ödenmesi yönünde karar kurulmasının talep edildiğini, ancak mahkemenin istinafa konu 05.03.2021 tarihli ek kararı ile talebinin reddedildiğini, verilen ek kararın hatalı olduğunu, atanılan vakıftan alınmasına imkan bulunmayan bakiye kayyım ücretinin hazineden alınarak tarafına ödenmesi yönünde karar kurulması gerektiğini, ayrıca dosyadaki diğer kayyım Av. K13 yönünden kayyım ücretinin hazineden ödenmesi yönünde, diğer 2 kayyım yönünden ise başvuru tarihlerinden itibaren kayyım ücretinin hazineden ödenmesi yönünde ara karar kurulduğunu, bu yönüyle de kararın kendi içinde çelişkili olduğunu, yine ek kararda, ek karara karşı istinaf/itiraz yolunun açık olup olmadığının belli olmadığını, itiraz/istinaf mercinin gösterilmediğini, ayrıca itiraz/istinaf süresinin de ek kararda belirtilmediğini belirterek, yerel mahkemenin 05.03.2021 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İstinaf yoluna başvuran kayyım
K10 istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkemenin 2018/6 D.iş, 2018/6 K. sayı ve 05.03.2021 tarihli usul ve yasaya aykırı olduğunu, yerel mahkemenin 06.08.2018 tarihli ek kararı gereği F1 Eğitim ve Hizmet Vakfı’na kayyım olarak atanmış bulunduğunu, bahsedilen tarihten beri vakıf kayyımlığı görevini yerine getirmekte olduğunu, anılan 06.08.2018 tarihli ek kararda Vakıf Kayyımlarına hükmedilen aylık 1500 TL ücretini 2019 Mart ayından beri (mart ayını aldığını(22 ay)) F1 Eğitim ve Hizmet Vakfı’nın kayyımlarının ücretini karşılamak üzere kasasında para bulunmaması nedeniyle alamadığını, Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesi 2018/6 D. İş sayılı dosyasına da sunulduğu üzere, talepte bulunan, vakfın kayyım aracılığıyla yönetilmesini isteyen Vakıflar Genel Müdürlüğü’ne izafeten Adana Bölge Müdürlüğü olması nedeniyle, ücret ödemelerinin 30.05.2019 115 sayılı yazıları ile Vakıflar Bölge Müdürlüğü tarafından ödenmesini talep ettiğini, ancak Vakıflar Bölge Müdürlüğü’nün 02.12.2019 tarih ve 166186 sayılı cevab-ı yazısında(EK-2); kayyım ücretlerinin, davacı tarafından ödenmeyeceğini bildirdiğini, 22 aydır kayyımlık görevini herhangi bir ücret almadan yerine getirmekte olduğunu, mahkemenin de takdir edeceği üzere Anayasanın 18. maddesinde angarya yasağından bahsettiğini ve yine bu maddenin gerekçesinde; angarya, kişinin emeğinin karşılığını almadan çalıştırılması olarak tanımlandığını, atanmış olduğu bu görevi için aşağıda da belirtilen TMK 457. maddesi hükmünce; Hâzineden karşılanmak üzere tarafına kayyımlık ücretinin ödenmesini ilk derece mahkemesinden talep ettiğini, F1 Eğitim ve Hizmet Vakfı’nın kayyımlarından Av. K13’ın kayyımlık ücretinin hazîneden karşılanması ile ilgili talebi doğrultusunda ilk derece mahkemesi tarafından 18.01.2021 tarihli ek kararı ile kendisine ödenmeyen geçmişe dönük kayyımlık ücretinin hazine ödeneğinden karşılanmasına karar verildiğini, bu doğrultuda tarafına da kayyımlık ücretinin hâzineden karşılanmasına karar verilmesini ilk derece mahkemesinden talep ettiğini, ancak yerel mahkeme kararında 22 aydır karşılıksız ve ücret almadan çalışmalarını göz önünde bulundurmadan sadece talep tarihi olan 03.02.2021 tarihinden geçerli olmak üzere tarafına ücret ödenmesine hükmettiğini, diğer kayyım olan Av. K13’a kayyım ücretinin geçmişe dönük olarak ödenmesine karar vermesine rağmen tarafının talebinin reddedilmesinin ikililik doğurduğunu, bu kararda 22 aydır yerine getirdiği görevinin karşılığının ödenmediğini, Anayasa’da ve diğer mevzuatlarda angaryanın açık bir dille yasaklanmasına rağmen bu şekilde hüküm kurulmasının hukuka ve vicdana aykırı olduğunu, belirterek, kararının ortadan kaldırılmasına, istinaf incelemesi sonucunda tarafına ödenmeyen 22 aylık F1 Eğitim ve Hizmet Vakfı’nın kayyımlığı ücretinin hazine tarafından tarafına yasal faizi işletilerek ödenmesine karar verilmesi talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEPLER ve GEREKÇE:

Taraflar arasındaki dava, Kayyımlık Ücreti Talebiistemine ilişkindir.

Somut olayda
; F1 Eğitim ve Hizmet Vakfı’na kayyım olarak atanan K10 ile K12’ın kayyımlık ücreti talebinde bulundukları, bu kayyımların geçmişe yönelik ücret taleplerinin reddedildiği, K12’ın kayyımlık görevinin sona erdiği, diğer kayyımın da görevden alınmasına yönelik talepte bulunduğu, kayyımlar tarafından kayyımlık ücreti talebinin reddine yönelik kararla ilgili olarak istinaf yoluna başvurulduğu görülmektedir.

TMK.nın 403. maddesinde; “Vasi, vesayet altındaki küçüğün veya kısıtlının kişiliği ve malvarlığı ile ilgili bütün menfaatlerini korumak ve hukuki işlemlerde onu temsil etmekle yükümlüdür.

Kayyım, belirli işleri görmek veya malvarlığını yönetmek için atanır.

Bu Kanunun vasi hakkındaki hükümleri, aksi belirtilmiş olmadıkça kayyım hakkında da uygulanır.” hükmü, 457. maddesinde; “Vasi, vesayet altındaki kişinin malvarlığından, olanak bulunmadığı takdirde Hazineden karşılanmak üzere kendisine bir ücret verilmesini isteyebilir. Ödenecek ücret, yönetimin gerektirdiği emek ve yönetilen malvarlığının geliri göz önünde tutulmak suretiyle her hesap dönemi için vesayet makamı tarafından belirlenir.” hükmü, 458. maddesinde ise; “Bir kimseye kayyım atanması onun fiil ehliyetini etkilemez. Yasal danışmanlığa ilişkin hükümler saklıdır.

Kayyımın görev süresi ve ücreti vesayet makamı tarafından belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir.

TMK’daki yukarıdaki düzenleme içerikleri dikkate alınarak mahkemece kayyımların kayyımlık görevlerini yerine getirdikleri dönemdeki yaptıkları iş, harcadıkları emek ve zaman dikkate alınarak var ise F1 Eğitim ve Hizmet Vakfı’na ait malvarlığından, olanak bulunmadığı takdirde Hazineden karşılanmak üzere kendilerine geçmiş dönemle ilgili olarak da bir ücret verilmesi gerekirken geçmiş döneme ilişkin ücret takdir edilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, kayyımların ücret talep ettikleri dönemde yapmış oldukları kayyımlık faaliyetleri ile ilgili yaptıkları iş, harcadıkları emek ve zaman tespit edilerek ücret takdirinden ibarettir.

Bu nedenlerle kayyımların istinaf başvurularının, 6100 sayılı HMK. nun 353/1-a-6 bendi uyarınca, kabul edilip ek kararın redde yönelik bölümünün kaldırılması gerektiği kanaatine varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

H Ü K Ü M :

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-
Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 05/03/2021 tarih ve 2018/6 D. İş Esas, 2018/6 Karar sayılı ek kararına karşı kayyımların istinaf başvurularının
, 6100 Sayılı HMK’nın
353/1-a-6 bendi uyarınca KABULÜNE,

2-
İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararın kayyımlık ücretinin redde yönelik bölümünün
ORTADAN KALDIRILMASINA,

3-
Davanın yeniden görülmesi için
DOSYANIN MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE,

4-
İstinaf yoluna başvuran taraflarca yatırılanistinaf peşin karar harcının talepleri halinde kendilerine iadesine,

5-
İstinaf yoluna başvuran taraflarca yapılan yargılama giderlerinin ilk derece mahkemesince yeniden verilecek kararda değerlendirilmesine,

6-
Kararın yerel mahkemece taraflara tebliğine,
Dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, HMK’nun 353/1-a maddesi uyarınca
KESİN olmak üzere oybirliği ile karar verildi.11/10/2021