T.C.
İSTANBUL
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ GEREKÇELİ KARARI
Davanın Yeniden Görülmesi
HAGB
İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :
İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ :
16/10/2018
NUMARASI :
2018/236 (E) ve 2018/511(K)
SANIK
: K1
SUÇ
: Alkol veya Uyuşturucu Maddenin Etkisi Altındayken Araç Kullanma, 179/3
SUÇ TARİHİ :
16/02/2018
HÜKÜMLER :
Beraat
İSTİNAF BAŞVURUSUNDA
BULUNAN :
Cumhuriyet Savcısı 08/11/2018 (aleyhe)
DAİRE KARARI
: Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması
KARAR TARİHİ
: 02/10/2019
Yerel Mahkemece verilen hükmün istinaf edilmesi üzerine Dairemizce yapılan incelemede; dosya kapsamı dikkate alındığında istinaf talebinin yeniden yargılama yapılarak değerlendirilebileceği kanısına ulaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi kanununun 280/1-e.maddesi gereğince yapılan duruşmalı yargılama sonucunda;
I-DAVA VE YARGILAMA SÜRECİ:
Dava:
İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 27/03/2018 tarih, 2018/13491 esas sayılı iddianamesi ile; Suç tarihinde, güvenlik güçlerince A1 mevkiinde yapılan trafik denetimleri sırasında, yukarıda açık kimlik bilgileri yazılı sanığın 1. 13 promil alkollü olduğu halde N1 plakalı aracı kullandığının belirlendiği, sanığın alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek hâlde olmasına rağmen; üzerine atılı alkollü olarak araç kullanmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçunu işlediği belirtilerek sanığın TCK 179/3, 179/2, 53 maddeleri gereğince cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.
Sanık savunmasında;
"Olay tarihinde iki şişe bira içmiştim. Kızımı okuldan almam gerekiyordu. Giderken aracım arıza yaptı. Bu esnada polis memurları da trafik kontrolü yapıyorlarmış. Alkol metre ile yapılan ölçümde alkollü olduğum ortaya çıktı. Trafik cezası kestiler. Benim herhangi bir şektilde trafik güvenliğini tehlikeye sokan bir eylemim olmamıştır" şeklinde beyanda bulunmuştur.
Yerel Mahkemenin Kabulü:
İddia, sanığın savunması, 1,13 promil üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücülerle ilgili tutanak ve tüm dosya içeriğine göre, olay tarihinde güvenlik güçlerince A1 mevkiinde yapılan trafik denetimleri sırasında, sanığın1.13 promil alkollü olduğu halde N1 plakalı aracı kullandığının belirlenmiş ise de; 2918 sayılı yasanın 48/6 maddesinde yapılan değişiklikle 1.00 promil üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında TCK 179.maddenin 3.fıkrası hükümleri uygulanır ibaresinin bulunduğu, TCK 179/3 maddesinin ise alkol ve uyuşturucu maddenin etkisi ile yada başka bir nedenle emniyetli bir şekilde araç ve sevk idare edemeyecek halde olmasına rağmen araç kullanan kişi yukarıdaki fıkra hükümlerine göre cezalandırılır hükmünün bulunduğu, tutulan tutanakta sanığın kişilerin hayat, sağlık veya mal varlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde aracı sevk ve idare ettiğine dair bir ibarenin olmadığı, sanığın üzerine atılı suçun unsurları bakımından oluşmadığı anlaşıldığından sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerekmiş, aşağıdaki hüküm oluşturulmuştur.
Yerel Mahkeme Kararı:
"Sanık hakkında alkol ve uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmış isede; CMK 223/2-e madde uyarınca sanığın müsnet suçtan
BERAATİNE,
Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına, "
Şeklinde karar verildiği görülmüştür.
II-İSTİNAF EDEN:
C.Savcısı , atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu ve bu nedenle mahkumiyet yerine, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile istinaf talebinde bulunmuştur.
III-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ CUMHURİYET SAVCISI ESAS HAKKINDA MÜTALAASINDA:
Olay tarihinde yapılan trafik uygulamasında 1,13 promil alkollü olarak N1 plakalı aracı kullandığı tespit edilen sanık hakkında TCK'nın 179/2-3, 53 maddeleri gereğince cezalandırılmak üzere açılan kamu davasında ilk derece mahkemesince "…
tutulan tutanakta sanığın kişilerin hayat, sağlık veya mal varlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde aracı sevk ve idare ettiğine dair bir ibarenin olmadığı, sanığın üzerine atılı suçun unsurları bakımından oluşmadığı anlaşıldığından sanığın müsnet suçtan beraatine"
karar verilmiş ise de;
"5237 sayılı TCK’nun 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle ‘emniyetli bir şekilde’ araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün, alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arzedecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği;
Bu sebeplerle sanığın yüklenen suçu işlediği ve eyleminin sabit olduğu anlaşılmakla;
1- İlk derece mahkemesi kararının KALDIRILMASINA
2-Sanığın eylemine uyan TCK nın 179/2-3, 53maddeleri gereğince CEZALANDIRILMASINA
Karar verilmesi kamu adına talep ve mütalaa olunur, demiştir.
IV-DAİREMİZCE DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
Alkol ölçüm cihazıyla yapılan ölçüm neticesinde sanığın, 1,13 promil alkollü olduğu ve bu şekilde alkollü araç kullandığı tespit edilmiştir. Sanık alkol aldığını ve alkollü araç kullandığını ikrar etmiştir. Ayrıca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmasına rıza göstermiştir.
5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu, kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1,00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerekmektedir.
Diğer taraftan 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır” şeklindeki 48/6. maddesine göre 100 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu hükme bağlanmış ve bu değişiklik sonrası Yargıtay 12.Ceza Dairesinin içtihatları da bu yönde yerleşik hal almıştır: "trafik ekiplerince yapılan yol kontrolünde durdurulan ve 109 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, alkol ölçüm cihazının arızalı olduğuna yönelik bir kanıt bulunmaması karşısında, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, bozmayı gerektirmiştir" (örneğin 12.CD, 12.10.2016 , 2016/5041-2016/11796; 28.06.2016, 2016/2282-2016/10906; 22.06.2016 , 2015/10043-2016/10663 ) .
Yukarıda açıklanan sebeplerle, atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluştuğu anlaşılmakla, sanığın sabit görülen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın eylemine uyan TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle TCK'nın 179/2 maddesi uyarınca takdiren alt sınırdan cezalandırılmasına, sanığın geçmişi, cezanın geleceği üzerindeki olası etkisi dikkate alınarak sanık hakkında TCK 62.maddenin uygulanmasına; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış olması, giderilecek bir zararın bulunmaması, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmada tutanağına yansıyan tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate ulaşılması ve sanığın bu kurumun uygulanmasını kabul etmesi bir bütün olarak değerlendirilerek, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
V-HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
I-İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/10/2018 tarih ve 2018/236 Esas, 2018/511 sayılı kararının CMK'nun 280/2. maddesi gereğince
KALDIRILMASINA;
II-
1
-Sanığın sabit olan eylemine uyan trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan TCK'nın 179/3 maddesi yollamasıyla TCK'nın 179/2 maddesi gereğince; suçun işleniş şekli, sanıkta tespit edilen alkol miktarı nazara alınarak takdirentakdiren alt sınırdan
3 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,
2-
Sanığın sabıkasız geçmişi, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri nazara alınarak sanığın cezasından takdiren TCK'nın 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak
2 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,
3-
CMK'nın 231/5-6. maddesi uyarınca sanığa verilen hapis cezasının süresi, sanığın sabıkasız oluşu, kişilik özellikleri ile yargılama sürecindeki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması, suçun işlenmesiyle oluşan ve giderimi gereken maddi zarar bulunmaması nedenleriyle
HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASINA.
-CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaksızın sanığın 5 YIL DENETİM SÜRESİNE TABİ TUTULMASINA.
-CMK'nın 231/10-11. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresi içinde yeni bir suç işlenmediği takdirde açıklanması gereken hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesine karar verileceğinin, belirlenen denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde ise Dairemizce hükmün açıklanacağının bilinmesine,
4-
Yargılama giderleri terkin sınırları içerisinde kaldığından CMK 324.madde uyarınca yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına,
Dair,
sanığın yokluğunda,
Cumhuriyet Savcısı K2'nın huzurunda verilen karara karşı, hazır bulunanlar için tefhimden, hazır bulunmayanlar için tebliğden itibaren CMK'nın 268. maddesi uyarınca 7 gün içinde dairemize verilecek dilekçe ile veya tutanağa geçirilmek suretiyle zabıt katibine beyanda bulunmak veyahut da bir başka İlk Derece Ceza Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi aracılığıyla, cezaevinde bulunanlar için cezaevi aracılığı ile dilekçe gönderilmek suretiyle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine
İTİRAZ
yolu açık olmak üzere isteme uygun olarak oybirliği ile verilen karar açıkça okunup, usulen anlatıldı.
