TÜRK MİLLETİ ADINA
Yerel mahkemece verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmakla, 5271 sayılı CMK'nin 279. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonucunda;
Dairenin yetkisi, başvurunun süresi, kararın niteliği ve başvuranın sıfatı yönünden sanığın istinaf başvurusunun kabul edilebilir olduğuna ve 5271 sayılı CMK'nin 280. maddesi gereğince başvurunun esası hakkında inceleme yapılmasına karar verilmekle işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Gereği görüşülüp, düşünüldü;
Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca istinaf nedenleri yerinde görülmediği gibi, hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Sanık K1 hakkında TCK'nin 86/2 ve 86/3.a maddeleri uyarınca belirlenen 180 gün adli para cezasının, gün hesabıyla adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK'nin 52/2. maddesi yanısıra uygulama olanağı bulunmayan TCK'nin 50/1-a maddesinin de yazılması suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Hukuka aykırı, istinaf başvurusunda bulunan sanık K1'nin istinaf iddiaları bu nedenle yerinde ise de; bu aykırılık, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 303. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, istinaf yoluna başvurulan sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükmün üçüncü paragrafında yer alan
'' ve 50-1-a''
ibaresinin çıkarılması suretiyle
DÜZELTİLEREK
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280. maddesinin birinci
fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığın
İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi uyarınca
KESİN
olmak üzere 04.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
