TMK Madde 170 - Boşanma veya ayrılık

Hukuki mesele: Boşanma davasında mahkemenin TMK m.170 uyarınca boşanma yerine ayrılık kararı verip veremeyeceği. Değerlendirme: Davalı erkek kadına hakaret ve aşağılama içeren sözler sarfederek tam kusurlu olduğundan ve tarafların yeniden bir araya gelme ihtimali bulunmadığından, ortak hayatın yeniden kurulması olasılığı yoktur; bu nedenle ayrılık değil boşanma kararı verilmesi gerekir. Sonuç: Hüküm bozulmuştur.

Hukuki mesele: TMK m.170 uyarınca verilen ayrılık kararının (1 yıl 6 ay ayrılık, velayet, kişisel ilişki ve nafaka) kadın tarafından dört yıl sonra temyiz edilmesi ve bu temyizin kötüniyetli olup olmadığı. Değerlendirme: Hüküm usul ve kanuna uygun bulunmuş; karar tarihinden yaklaşık dört yıl sonra ayrılık süresinin kısalığı ve nafaka azlığı ileri sürülerek yapılan temyizin kötüniyetli olduğu kanaatine varılmıştır. Sonuç: Hükmün onanmasına, davacı vekilinin 2.000 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Davacı kadın süresinde tanıklarını isim ve adresleriyle bildirmiş; mahkeme tanıkları dinlemeden eksik incelemeyle hüküm kurmuştur. Daire, boşanma (TMK m.161-166) veya ayrılık (TMK m.170-171) davalarında, açık vazgeçme veya HMK m.241 koşulları yoksa taraflarca gösterilen tüm tanıkların dinlenmesinin zorunlu olduğunu, aksinin davalının hukuki dinlenilme hakkını (HMK m.27) ihlal ettiğini belirtmiştir. Sonuç: Hüküm bozulmuştur.

Hukuki mesele: Boşanma davasında mahkemenin TMK 166/1 uyarınca boşanmaya karar vermesine rağmen hükümde sehven TMK 170/1 yazmasının ve davacı kadın yararına takdir edilen maddi/manevi tazminat miktarlarının yerinde olup olmadığı. Değerlendirme: TMK 170/1 yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hatadır; ancak takdir edilen tazminatlar tarafların kusur ve ekonomik durumlarına göre fazladır. Sonuç: Hüküm tazminat yönünden bozulmuş, diğer bölümleri onanmıştır.

Boşanma davasında davalı erkek, süresinde tanık deliline dayanıp tanıklarını isim ve adresleriyle bildirmiş ancak masrafı yatırmamıştır. Mahkeme, masraf için verdiği kesin sürenin sonuçlarını hatırlatmamış, açık ihtaratlı kesin süre vermemiştir. Daire, boşanma veya ayrılık davalarında açıkça vazgeçilmedikçe tanıkların dinlenmesi gerektiğini, usule aykırı kesin sürenin hukuki dinlenilme hakkını ihlal ettiğini belirtmiştir. Sonuç: Hüküm, eksik inceleme ve usule aykırılık nedeniyle bozulmuştur.