Adana Avukat Saim İncekaş | Adana Boşanma Avukatı, Ceza Avukatı, Şirketler ve Miras Avukatı Adana Avukatlık Hizmetlerinde Güven ve Tecrübe TBK Madde 7 Ismarlanmayan şeyin gönderilmesi
TBK 7, ısmarlanmamış bir şeyin gönderilmesi öneri sayılmaz; bu şeyi alan kişi, gönderileni geri göndermek veya saklamakla yükümlü tutulamaz.
Resmi Metin
Ismarlanmayan şeyin gönderilmesi
Madde 7- Ismarlanmamış bir şeyin gönderilmesi öneri sayılmaz. Bu şeyi alan kişi, onu geri göndermek veya saklamakla yükümlü değildir.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
TBK m.7, ısmarlanmamış bir şeyin gönderilmesinin öneri sayılmayacağını açıkça düzenler. Bunun pratik sonucu önemlidir: kendisine sipariş etmediği bir mal gönderilen kişi, o malı geri göndermek ya da saklamakla yükümlü değildir. Üstelik malı kullanmaması veya sessiz kalması da kabul anlamına gelmez; alıcı tamamen pasif kalabilir ve hiçbir ödeme ya da iade borcu doğmaz. Sık yapılan hata, malı geri göndermeyen kişinin sözleşmeyi kabul ettiği veya bedel ödemek zorunda kaldığı sanısıdır; bu yanlıştır.
Avukat perspektifinden taktik nettir: ısmarlanmamış mal nedeniyle bedel talep eden gönderene karşı, müvekkilin sipariş vermediğini ortaya koymak yeterlidir. İspat yükü, geçerli bir sözleşme veya kabul iddiasını ileri sürene düşer; gönderen, müvekkilin iradesini gösteren bir delil getiremez. Dilekçede pasifliğin kabul sayılmadığını TBK m.7 dayanağıyla vurgulayın, gönderilen malı saklama veya koruma külfeti altına girmediğinizi belirtin ve karşı tarafın iade masrafı taleplerini reddedin.
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 7. maddesinin gerekçesi ise şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununda yer verilmeyen, “Ismarlanmayan bir şeyin gönderilmesi” kenar başlıklı yeni bir maddedir.
Tasarının iki fıkradan oluşan 7. maddesinde, ısmarlanmayan şeyin gönderilmesi düzenlenmektedir.
Maddenin birinci fıkrasında, ısmarlanmamış bir şeyin gönderilmesinin öneri sayılmadığı ve bu şeyi alan kişinin, onu geri göndermek veya saklamakla yükümlü olmadığı belirtilmektedir. Böylece, bu tür taşınırları posta kutusunda veya kapısının önünde bulan ya da başka bir yolla alan kişilerin, bunları geri göndermemesi, saklamaması hatta kullanması sebebiyle, taraflar arasında örtülü irade açıklaması sonucunda bir sözleşme ilişkisinin doğmasının mümkün olmadığı ifade edilmiştir.
Maddenin son fıkrasında ise, ısmarlanmamış bir şeyin yanlışlıkla gönderildiği açıkça anlaşıldığı takdirde, onu alan kişinin, dürüstlük kurallarının bir sonucu olarak, uygun bir sürede, durumu gönderene haber vermesi gerektiği öngörülmüştür.
Maddenin düzenlenmesinde 5 Ekim 1990 tarihli Federal Kanunla kaynak İsviçre Borçlar Kanununa 6a maddesi olarak eklenmiş olup, 1 Temmuz 1991 tarihinden beri yürürlükte olan düzenlemeler göz önünde tutulmuştur. Kaynak İsviçre Borçlar Kanununda üç fıkradan oluşan söz konusu maddenin, ilk iki fıkrası birleştirilerek, iki fıkra halinde Tasarıya alınması uygun görülmüştür.