Adana Avukat Saim İncekaş | Adana Boşanma Avukatı, Ceza Avukatı, Şirketler ve Miras Avukatı Adana Avukatlık Hizmetlerinde Güven ve Tecrübe TBK Madde 330 Fesih bildirim süresi: Taşınır kiralarında
TBK 330, taşınır kiralarında taraflardan her biri kira sözleşmesini üç gün önceden yapılacak fesih bildirim süresine uyarak her zaman feshedebilir; kiraya verenin mesleki faaliyeti gereği kiraya verdiği ve kiracının özel kullanımına yarayan taşınır bir malın kiracısı ise sözleşmeyi üç aylık kira dönemi sonu için en az bir ay önceden yapacağı fesih bildirimiyle sona erdirebilir ve bu durumda kiraya verenin zararının giderilmesini isteme hakkı yoktur.
Resmi Metin
Taşınır kiralarında
Madde 330- (1) Taraflardan her biri, bir taşınıra ilişkin kira sözleşmesini üç gün önceden yapılacak fesih bildirim süresine uyarak her zaman feshedebilir.
(2) Kiraya verenin meslekî faaliyeti gereği kiraya verdiği ve kiracının da özel kullanımına yarayan taşınır bir malın kiracısı, kira sözleşmesini, üç aylık kira dönemi sonu için en az bir ay önceden yapacağı bir fesih bildirimiyle sona erdirebilir. Bu durumda kiraya verenin, zararının giderilmesini isteme hakkı yoktur.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
Uygulamada bu hükmün iki ayrı rejimi karıştırılır. Sıradan taşınır kiralarında her iki taraf da üç günlük fesih bildirim süresine uyarak ilişkiyi her zaman bitirebilir; burada gerekçe aranmaz, ama bildirimin karşı tarafa ulaştığı tarih belirleyici olduğundan iadeli taahhütlü posta, noter ya da KEP gibi ispatı sağlam bir kanal seçmek şarttır. Telefon-mesaj çoğu zaman ulaşma ve içerik bakımından tartışmalı kalır.
İkinci rejim, kiraya verenin mesleki faaliyeti gereği kiraya verdiği ve kiracının özel kullanımına yarayan mallarda işler: kiracı, üç aylık dönem sonu için en az bir ay önceden bildirimde bulunarak çıkabilir ve kiraya veren bu nedenle zarar tazmini isteyemez. Sık hata, dönem sonunu kaçırıp süreyi ileri döneme sarkıtmaktır. Sözleşmedeki daha uzun süre veya peşin tahsil koşulları bu yasal güvenceyi kiracı aleyhine geçersiz kılamaz; bu yönde bir kayda dikkat edilmelidir.
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 330. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununun 262 nci maddesinin ikinci fıkrasının (3) numaralı bendini karşılamaktadır.
Tasarının iki fıkradan oluşan 329 uncu maddesinde, belirsiz süreli taşınır kiralarının fesih bildirimiyle sona erdirilmesi düzenlenmektedir. Ancak, 818 sayılı Borçlar Kanununun 262 nci maddesinin (2) numaralı bendinde yer alan “süknaya mahsus mefruşat” bakımından olan farklılık kaldırılmış ve tüm taşınır kiraları aynı hukuksal rejime tabi tutularak, bütünlük sağlanmıştır.
818 sayılı Borçlar Kanununun 262 nci maddesinin kenar başlığında kullanılan “III. Feshin ihbarı” şeklindeki ibare, Tasarıda “3. Taşınır kiralarında” şeklinde ifade edilmiştir.
Maddenin ikinci fıkrası 818 sayılı Borçlar Kanununun 262 nci maddesinde yer verilmeyen, yeni bir hükümdür. Fıkranın uygulanması için, kiraya verenin söz konusu taşınırı mesleki faaliyeti gereği kiraya vermesi ve kiracının da söz konusu taşınırı özel kullanımı için kiralaması şarttır. Bu tür bir taşınırın kiracısı, sözleşmeyi, üç aylık kira dönemi sonu için en az bir ay önce yapacağı bir fesih bildirimiyle sona erdirebilecektir. Kiracının bu madde uyarınca sözleşmeyi feshetmesi halinde, kiraya veren ondan tazminat isteyemeyecektir.
Maddenin düzenlenmesinde, kaynak İsviçre Borçlar Kanununun 266f ve 266k maddesi göz önünde tutulmuştur.