Adana Avukat Saim İncekaş | Adana Boşanma Avukatı, Ceza Avukatı, Şirketler ve Miras Avukatı Adana Avukatlık Hizmetlerinde Güven ve Tecrübe TBK Madde 250 Beğenme koşuluyla satış: Hükümleri
TBK 250, beğenme koşuluyla satışta alıcı, satılanı kabul etmekte veya hiçbir sebep göstermeksizin geri vermekte serbesttir; satılan alıcının zilyetliğine geçmiş olsa bile mülkiyet, beğenme koşulunun gerçekleştiği ana kadar satıcıda kalır.
Resmi Metin
Hükümleri
Madde 250- (1) Beğenme koşuluyla satışta alıcı, satılanı kabul etmekte veya hiçbir sebep göstermeksizin geri vermekte serbesttir.
(2) Satılan, alıcının zilyetliğine geçmiş olsa bile, satılanın mülkiyeti, beğenme koşulunun gerçekleştiği ana kadar satıcıda kalır.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
Beğenme koşuluyla satış (TBK m.250), alıcıya satılanı hiçbir gerekçe göstermeksizin geri verme serbestisi tanıyan, kural olarak geciktirici (taliki) koşula bağlı bir satış türüdür (deneme satıcının yanında yapılırsa taliki, alıcının yanında yapılırsa bozucu koşul olarak nitelendirilir). Uygulamada en kritik nokta mülkiyetin durumudur: satılan alıcının zilyetliğine geçmiş olsa bile, mülkiyet beğenme koşulu gerçekleşinceye kadar satıcıda kalır; bu ara dönemde hasar, yarar ve tasarruf yetkisi tartışmaları buna göre çözülür. Kurumu, malın örneğe uygunluğunun ölçüt olduğu örnek üzerine satışla (TBK m.247) karıştırmamak gerekir; burada alıcı tümüyle serbesttir. Beğenmenin ne zaman gerçekleşmiş sayılacağı, denemenin satıcının yanında (TBK m.251) veya alıcının yanında (TBK m.252) yapılmasına göre farklı usullere tabidir ve bu ayrım süre, ihtar ile ispat yükünü belirler. Sık rastlanan hata, koşulun gerçekleşme anını ve süresini sözleşmede açıkça kararlaştırmamaktır.
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 250. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununun 219 uncu maddesini karşılamaktadır.
Tasarının iki fıkradan oluşan 249 uncu maddesinde, beğenme koşuluyla satış sözleşmesinin hükümleri düzenlenmektedir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 219 uncu maddesinin kenar başlığında kullanılan “I. Mahiyeti” şeklindeki ibare, Tasarıda “II. Hükümleri” şeklinde değiştirilmiştir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 219 uncu maddesinin birinci fıkrasında kullanılan “kabul yahut reddetmekte serbesttir.” şeklindeki ibare, Tasarıda “kabul etmekte veya hiçbir sebep göstermeksizin geri vermekte serbesttir.” şekline dönüştürülmüştür.
818 sayılı Borçlar Kanununun 219 uncu maddesinin ikinci cümlesinde kullanılan “yedine geçmiş olsa bile” şeklindeki ibare, Tasarıda “zilyetliğine geçmiş olsa bile” şekline; “kabul edilinceye kadar satıcının mülkünde kalır.” şeklindeki ibare ise, “satılanın mülkiyeti, beğenme koşulunun gerçekleştiği ana kadar satıcıda kalır.” şekline dönüştürülmüştür.
Metninde yapılan düzeltme ve arılaştırma dışında, maddede 818 sayılı Borçlar Kanununa göre bir hüküm değişikliği yoktur.