İçeriğe geç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi E.2018/465 K.2018/1407

İlgili TCK maddeleri: TCK Madde 152

TÜRK MİLLETİ ADINA

İlk derece mahkemesince verilen hükümlere karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre Dairemizce dosya incelenip görüşüldü;

İDDİANAME :

"Şefaatli C.Başsavcılığının 14/07/2016 tarih ve 2016/124 esas sayılı iddianamesi ile; "Müştekinin Şefaatli ilçesine bağlı A1 Köyü'nde ikamet etmekte olduğu, çiftçilikle uğraştığı ve köyde bulunan tarlasında kavak ağaçlarının dikili olduğu, olay günü müştekinin tarlasına sınırı bulunan K1'in kendi tarlasında bulunan kavak ağaçlarını şüphelilere sattığı ve şüphelilerin de gelerek K1'in tarlasındaki ağaçları kestikleri ancak şüphelilerin bunun yanında müştekinin tarlasındaki 11 adet kavak ağacını da kesip götürdükleri, bu durumu sonradan fark eden müştekinin müracaatta bulunarak şikayetçi olduğu, alınan ifadelerinde şüphelilerin aynı doğrultuda ve özetle; üzerilerine atılı olan suçlamayı kabul etmediklerini beyan ettikleri, her ne kadar alınan beyanlarında üzerilerine atılı olan suçlamayı kabul etmediklerini beyan etmişlerse de şüphelilerin alınan bu beyanlarına savunmalarının tarafımızca hayatın olağan akışına aykırı bulunması, K1 ile müştekiye ait tarlaların farklı tarlalar olduğunun kolaylıkla anlaşılabileceğine rğamen bu durumu dikkate almamaları nedeniyle itibar edilmediği ve kasten hareket ettikleri kanaatine varıldığı, bu suretle söz konusu olayda şüphelilerin üzerilerine atılı olan suçu fikir ve eylem birliği içerisinde iştirak halinde işledikleri yukarıda yazılı olan deliller ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

SANIK

K2 S

AVUNMASINDA

: "Şefaatli'ye kardeşimle birlikte kavak ağacı almaya gittik. K1 isimli şahıs yanımıza geldi. Kavağım var dedi. Bize sattı. Parasını verdik. Bize kesim yapacağımız alanı gösterdi. Biz de kestik. Kendisi de bu sırada yanımızda duruyordu. Daha sonra ağaçları yükleyip Kırşehir'e geldik. 15-20 gün sonra bizi mahkemeye verdiğini öğrendik. Karakola gidip ifade verdik. Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Suçsuzum, beraatimi isterim. Ayrıca şikayetten vazgeçme olursa kabul ederim. Kendisinde de şikayetçi değilim" şeklinde savunmada bulunmuştur.

SANIK

K4 SAVUNMASINDA: "Şefaatli'ye abimle birlikte kavak ağacı almaya gittik. K1 isimli şahıs yanımıza geldi. Kavağım var dedi. Bize sattı. Parasını verdik. Bize kesim yapacağımız alanı gösterdi. Biz de kestik. Kendisi de bu sırada yanımızda duruyordu. Daha sonra ağaçları yükleyip Kırşehir'e geldik. 15-20 gün sonra bizi mahkemeye verdiğini öğrendik. Karakola gidip ifade verdik. Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Suçsuzum, beraatimi isterim. Ayrıca şikayetten vazgeçme olursa kabul ederim. Kendisinden de şikayetçi değilim" şeklinde savunmada bulunmuştur.

KATILAN

K3

BEYANINDA

:" Ben daha önce ifade vermiştim, o ifademi aynen tekrar ederim. Olaydan K1'i haber vermesi ile haberdar oldum. K1'in tarlası benim tarlama komşudur. K1 ile tarlamızın sınırında karşılıklı zamanında kavak ağacı dikmiştik ancak bu sınırlar bellidir. Olay günü ise K1 ve oğlu K5 benim evime geldiler. Bana ait kavak ağaçların kesilmiş olduğunu söylediler. K1 bana kavak ağaçlarını sattığını ve sattığı ağaçlarını kesmeye gelen K4 ve K2'un benim ağaçlarımıda kesip götürdüklerini söyledi. Ben bu şahsın Kırşehirli olduğunu K1'den öğrendim. Ben olay nedeniyle yaklaşık 11 tane kavak ağacından oldum. Zararım giderilmedi. Şikayetçiyim. Davaya katılmak istiyorum" şeklinde beyanda bulunmuştur.

TANIK

K5BEYANINDA:" İddianamede geçen K1 benim babam olur. Müşteki bizim köylümüz olur. Ancak sanıkları hiç görmedim tanımıyorum. Ben çocuğumu görmek için köye gitmiştim. Bu olay ben gitmeden 15 gün önce olmuş. Ben olay yaşandığı sırada orada değildim. Neden tanık gösterildim bilmiyorum. Olayla ilgili bilgim ve görgüm yoktur" şeklinde beyanda bulunmuştur.

TANIK

K1 B

EYANINDA:

" Ben köy yerinde kavakların köylülerin sattığınğı gördüm. Köylüler K4 ve K2 adlı şahıslara kavaklarını satıyorlardı. Bende yanına vardım benim 80 kök kavak ağacım vardır dedim. Beraber tarlama geçtik. Kavak ağaçlarımı gösterdim. Bana 5 bin TL verdi. Ben ne zaman kesmeye geleceklerini sorduğumda bana 2-3 sonra geleceklerini söylediler. Ben kendilerine K3'nın tarlanın sınırı da gösterdim ve bu tarlanın sınırı dışındaki ağaçların K3'ya ait olduğunu söyledim ve kesmemeleri gerektiğini tembihledim ancak olaydan bir hafta sonra tarlama vardığımda ağaçların kesilmiş olduğunu ve K3'nın da bazı kavak ağaçlarını kesilmiş olduğunu gördüm ve kendisine haber verdim. Benim olayla ilgili tüm bilgim bundan ibaretti. tanıklık ücreti istiyorum. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

BELGELER:

Kadastro Kontrol Memuru ve Zirai Bilirkişi raporları,

Olay yeri basit krokisi ,

Uzlaştırma raporu,,

Sanıklara ait nüfus ve adli sicil kayıtları,

İ

LK DERECE MAHKEMESİ HÜKMÜ

;Yapılan yargılama sonunda sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-e, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve haklarında taksitlendirme hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği görülmüştür.

İSTİNAF BAŞVURUSU:

Sanıklar dilekçelerinde, usul ve yasaya aykırı kararın kaldırılarak beraat kararı verilmesini istemişlerdir.

O yer Cumhuriyet savcısı istinaf dilekçesinde, mahkeme tarafından kabul edilen somut olayda, sanıkların üzerine atılı olan suçun hırsızlık suçu olarak değil, TCK 152/1-c maddesi gereği mala zarar verme suçu olarak kabul edilerek, bu suçtan ceza verilmesi şeklindeki hüküm usul ve yasaya aykırı olduğundan kaldırılması talep edilmiştir.

Üst Cumhuriyet savcısı istinaf dilekçesinde, sanıklar K2 ile K4 hakkında mahkeme tarafından her ne kadar sanıkların gerekli dikkat ve özeni gösterdikleri takdirde suça konu ağaçlara zarar vermeyecekleri ve sanıkların bu suretle kasıtları olduğu kanaatine varıldığı gerekçesi ile TCK m.152/1-c de düzenlenen

'' her türlü dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu''

hakkında mala zarar verme suçu yönünden ceza verilmiş ise de, hükmün gerekçesi incelendiğinde, söz konusu gerekli dikkat ve özen gösterme yükümlülüğünün yerine getirilmediği durumlarda taksirle işlenebilen suçların meydana gelebileceği, kast olduğuna kanaat getirildiği durumlarda ise gerekçe kısmının bilme ve isteme unsurunu barındırması gerektiği, mala zarar verme suçunun kasten işlenebilen suçlardan olduğu, ayrıca dosya kapsamı incelendiğinde sanıkların mala zarar verme kastıyla hareket ettiklerine dair delil elde edilemediğinden mahkeme tarafından hukuka aykırı gerekçeyle usul ve yasaya aykırı hüküm kurulduğu kanaatine varıldığından hükmün kaldırılması talep edilmiştir.

DAİREMİZCE YAPILAN İNCELEME SONUNDA:

Her ne kadar sanıkların basit hırsızlık suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ve ilk derece mahkemesince sanıkların eylemlerinin dikili ağaca zarar verme suçunu oluşturduğu sübut görülerek mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de;

Ceza muhakemesinin en önemli ilkelerinden biri olan ve Latince “in dubio pro reo” olarak ifade edilen “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel şartı, suçun şüpheye yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, bir suçun gerçekten işlenip işlenmediği veya işlenmiş ise gerçekleştirilme biçimi konusunda şüphe belirmesi halinde uygulanacağı gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, yargılama sürecinde toplanan delillerin bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı göz ardı edilerek ulaşılan ihtimali kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, hiçbir şüphe ve başka türlü bir oluşa imkan vermeyecek açıklıkta olmalıdır.

Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmedikleri, dosyada tanık olarak dinlenen K1'den kabala olarak kavak ağaçlarını satın aldıklarını ve K1'in gösterdiği kavak ağaçlarını kestiklerini, kesilen kavak ağaçlarından 11 tanesinin katılan K3'ya ait olduğunu bilmediklerini belirtikleri, ilk derece mahkemesince sanıkların eylemlerinin dikili ağaca zarar verme suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiş ise de, mala zarar verme suçunun kasten işlenebilen suç olup sanıkların zarar verme kastı ile hareket etmeleri gerektiği, bu nedenle dikili ağaca zarar verme suçunun oluşmayacağı, sanıkların katılana ait 11 adet kavak ağaçlarını kesmiş oldukları dosya kapsamından anlaşılmış ise de, sanıkların savunmaları nazara alındığında hırsızlık kastıyla hareket ettiklerine dair, kavak ağaçlarını satın aldıklarını belirtikleri katılanın sınır komşusu tanık K1'in aksi durumda kendisinin sorumlu olacağı beyanı dışında, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun kanıt bulunmadığı sanıkların hırsızlık suç kastı ile hareket ettikleri anlaşılamadığından sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar vermek gerektiği kanaatine varılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 303/1-a maddesi uyarınca olayın daha ziyade aydınlatılması gerekmeden beraate karar verilecek ise hukuka aykırılığın bu şekilde düzeltilebileceğinin belirtilmesi ve 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 15. maddesi ile bu yetkinin 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemelerine de verilmiş olması karşısında; yukarıda izah edilen hususlarda göz önünde tutulmak suretiyle sanıklar hakkında hırsızlık suçundan beraatlerine karar verilerek, hukuka aykırılık bu şekilde düzeltilmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM; Gerekçesi yukarıda izah olunan nedenlerle;

A-Şefaatli Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2017 tarih, 2016/145 esas 2017/113 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280. maddesinin 2. fıkrası uyarınca

KALDIRILMASINA,

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; yapılan yargılama sonucunda sanıkların atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi dikkate alınarak müsnet suçtan ayrı ayrı

BERAATİNE,

Yapılan yargılama giderlerinin kamu üzerinde

BIRAKILMASINA,

Cumhuriyet Başsavcılığı yönünden kararın geliş tarihinden, istinaf başvurusunda bulunan sanıklar ile katılan yönünden ise tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içerisinde hükmü veren Dairemize bir dilekçe verilmesi ya da zabıt kâtibine beyanda bulunup tutanak tutturup hâkime onaylatmak veya bir başka ilk derece ceza mahkemesi ya da bölge adliye mahkemesi ceza dairesi aracılığıyla dilekçe gönderilmek, ilgilinin cezaevinde bulunması halinde ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286. maddesi uyarınca

TEMYİZ

kanun yolu açık olmak üzere 08/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu yazıyı paylaşın
İletişim

Hukuki sürecinizi geciktirmeyin.

Dosyanızı bugün birlikte değerlendirelim; size en doğru yol haritasını net şekilde aktaralım.

Telefon
0534 910 97 43
Konum
Adana / Seyhan