Yetkili makamların kanun veya düzenleyici işlemler gereğince açıklanmasını yasakladığı ve niteliği itibarıyla gizli kalması gereken bilgi ve belgeler TCK’nın 334 ila 337. maddelerinde düzenlenmiştir; bunlar özünde devlet sırrı değil, devlet menfaatleri için gizli tutulması gereken bilgi veya belgelerdir. Yasaklama hukuka ve usulüne uygun olmalı; aksi hâlde bilgi, belge veya şey açıklanması yasaklanmış sır niteliği kazanmaz.
Detaylı özeti gör
Kararda sır kavramı iki yönlü olarak kurulmuş, sınıflandırmanın kapsamı da gösterilmiştir. Daire, bir şeyin sır sayılması için devletin gizli tutma iradesini aramakta, bu iradenin önceden resmî bir açıklamayla ortaya konmasını gerekli görmemekte, buna karşılık başkalarınca bilinen ya da bilinmesi gereken şeyi sır saymamaktadır; kamuya mal olan bilgi bu vasfı yitirir, söylenti ve tahmin düzeyindeki aktarımlar ise gizliliği kaldırmaz. Kararda idari makam ve organların sır vasfını çoğunlukla gizlilik sınıflandırması yaparak verdiği belirtilmiş, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırmasına ilişkin yönetmelikteki dört derece aktarılmıştır. Sınıflandırmanın konusu yalnız yazılı belgelerle sınırlı değildir; mesaj, rapor, araç, gereç, tesis ve yerler de derecelendirmeye tabidir. Bir bilgi veya belgenin özünde devlet sırrı olup olmadığını takdir yetkisi ise mahkemeye aittir.