Kaçmaya imkân sağlama, kaçış gerçekleştiğinde tamamlanır; yol göstermek, talimat vermek veya kılık ve kıyafetin değiştirilmesini sağlamak gibi kaçmayı kolaylıkla mümkün kılan hareketler suça vücut verir ve suçun kasten işlenmesi, gözaltındaki, tutuklu ya da hükümlü kişinin bilerek ve isteyerek kaçmasının sağlanmasını gerektirir. Son fıkra ise kaçışın memurun taksirli fiilinden ileri gelmesi hâlinde bu taksirli hareket için uygulanacak cezayı gösterir.
Detaylı özeti gör
Uyuşmazlığın odağında, nakille görevlendirilen infaz koruma memurunun sorumluluğunun kasta mı yoksa taksire mi dayandığı yer almaktadır. Kurul, memurun refakat etmekle görevlendirildiği hükümlüyü babasının evine bıraktığı konusunda tereddüt bulunmadığını saptamıştır. Savunmada bildirilen saat ile kuruma yapılan ihbardaki saatin çelişmesi ve tanık anlatımı da savunmaya itibar edilmemesinin dayanaklarıdır. Buna karşılık memurun hükümlünün kaçmasını istediği kesin biçimde belirlenemediğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği kasten hareket etmediği kabul edilmiştir. Kurul, memurun hükümlünün kaçmayacağını düşünerek davrandığını ve durumu öğrenir öğrenmez kuruma bildirip neticeye kayıtsız kalmadığını; ancak görevi nedeniyle edindiği tecrübeyle kaçmanın gerçekleşebileceğini öngörebilecek durumda olduğunu belirtmiştir. Bu değerlendirmeyle eylem TCK m.22/3 ile m.294/8 kapsamında bilinçli taksirle kaçmaya imkân sağlama sayılmış, Başsavcılık itirazı kabul edilerek onama kararı kaldırılmıştır.