Bu olayda Yargıtay 8. Ceza Dairesi, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunda çocuk hakkında erteleme süresinin beş yıl olacağını ileri süren kanun yararına bozma nedenini yerinde görmemiş; ÇKK m.19'un açık düzenlemesi, özel kanun niteliği, sürenin çocuk lehine oluşu ve üstün yarar nedeniyle üç yıllık sürenin uygulanacağını kabul etmiştir.
Karar 24.06.2025 tarihlidir. m.19 7593 sayılı Kanunla değişmemiştir. Kararda geçen "suça sürüklenen çocuk" ifadesi 7593 sayılı Kanundan önceki terimdir; m.19'un metninde bu terim geçmez. Kart (1) fıkrasındaki üç yıllık süreye ilişkindir; 7188 sayılı Kanunla eklenen (2) fıkrası bu kartın konusu değildir. Tebliğ ve kesinleşmeye ilişkin gerekçe TCK m.191'e dayanır.
Detaylı özeti gör
Kanun yararına bozmaya konu karar, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazı reddeden sulh ceza hâkimliği kararıdır; o karar çocuk hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra verilmiştir. İstemin üçüncü nedeni, başka bir Yargıtay dairesinin kararına dayanarak sürenin beş yıl olduğunu ileri sürmüştür. Daire bu nedeni reddetmiş, TCK m.191'de çocuklar için ayrı süre öngörülmediğinden m.19'daki üç yıllık sürenin uygulanacağını belirtmiştir. Birinci istemi kabul ederken eylemi TCK m.191/4 uyarınca erteleme kararının ihlali saymıştır. İkinci istem yönünden, "kabule göre" diye açılan değerlendirmede kararın itiraz yolu gösterilerek müdafiyle birlikte çocuğa da tebliğ edilmesi gerektiğini, tebliğ edilmediği için kesinleşmediğini, sürenin kesinleşmeyle başlayacağını ve ihlal kabul edilen eylemin süre içinde işlendiğinin söylenemeyeceğini belirtmiştir. Karar bu iki tespiti birlikte taşır ve aralarındaki ilişkiyi açıklamaz; süre yönünden de erteleme kararını ve tebliğ sonuçlarını anlatırken "beş yıllık" süreyi anmış, m.19 değerlendirmesinde üç yılı esas almıştır.
Sonuç: Sulh ceza hâkimliğinin itirazın reddine dair kararı birinci ve ikinci istem nedenleriyle kanun yararına oy birliğiyle bozulmuş, süreye ilişkin üçüncü neden yönünden istem reddedilmiştir.