AVK Madde 146 - Disiplin kovuşturması: Delillerin gösterilmesi ve incelenmesi

Protokolde kararlaştırılan miktardan 300 TL fazla tahsilat yaparak şikâyetçiyi mağdur ettiği iddiasıyla açılan kovuşturmada eylem sabit görülmemiş, disiplin cezası tayin edilmemiştir. Şikâyetli avukat hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında beraat kararı verildiği ve kararın kesinleştiği saptanmıştır. Kurul, fazla tahsilatın dayanağını gösteren bir kanıt bulunmadığı gibi şikâyetlinin savunmasını çürüten bilgi ve belge de olmadığını, salt iddiayla karar verilemeyeceğini belirterek itirazın reddi ile kararın onanmasına karar vermiştir.

Şikâyetli avukatın kolluk görevlilerine yönelik sözleri nedeniyle açılan disiplin kovuşturmasında baro disiplin kurulu ceza verilmesine yer olmadığına karar vermiş, Cumhuriyet Başsavcılığı itiraz etmiştir. Şikâyetli hakkında kamu görevlisine hakaretten kurulan mahkûmiyet hükmü onanarak kesinleşmiştir. Kurul, disiplin kurullarının TCK 129/3 maddesini uygulayarak kesinleşmiş mahkeme kararını yok sayma yetkisinin bulunmadığını, Avukatlık Kanunu'nun 34 ve 158. maddeleri karşısında ceza tayini gerektiğini belirterek itirazın kabulü ile kararın kaldırılmasına ve uyarma cezasına karar vermiştir.

Şikâyetli avukat hakkında, vekilliğini üstlendiği ticaret mahkemesi dosyasında gerekçeli karar kendisine tebliğ edildiği halde müvekkil şirkete bilgi vermediği ve kararı temyiz etmediği iddiasıyla kovuşturma açılmıştır. Dosya kapsamında avukatın duruşmaları düzenli izlediği, her duruşma sonrası gelişmeleri şikâyetçi tarafın avukatına ait faks numarasına bildirdiği ve karar tebliğinden sonra da aynı numaraya faks gönderdiği saptanmıştır. Kurul, HMK'nın 199. maddesi uyarınca faksın belge sayıldığını belirterek itirazı reddetmiş, ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararı onamıştır.

Şikâyetli avukat, aynı ilama dayanarak asıl alacak, vekâlet ücreti ve yargılama gideri için şikâyetçi kurum aleyhine ayrı ayrı icra takipleri başlatmış; her dosya için ayrıca gider ve vekâlet ücreti doğduğu, bu yolla sebepsiz zenginleşmeye yol açıldığı ileri sürülmüştür. Kurul, ayrı takip yapılıp yapılamayacağı konusunda Yargıtay 8. Hukuk Dairesi ile 12. Hukuk Dairesi içtihatlarının farklı olduğunu, hukuki bir tartışma bulunduğunu ve takip miktarları itibarıyla haksız kazanç amacı güdülmediğini belirterek uyarma cezasını kaldırmış, disiplin cezası tayinine yer olmadığına karar vermiştir.

Şikâyetli avukat, vekili olduğu şirket adına yürüttüğü icra takiplerinde borçludan borca mahsuben haricen tahsilat yaptığı hâlde bunları takip dosyalarına bildirmemiş, borcun tamamı üzerinden yapılandırılmasına ve artmasına yol açmıştır. Kurul, tebligata rağmen savunma verilmediğinden savunma hakkının kısıtlandığı itirazını dayanaksız bulmuş; şikâyetten vazgeçmenin disiplin kovuşturmasını sona erdirmeyeceğini belirtmiştir. Eylemin birden fazla kişiye karşı işlenmesi ve disiplin sicilindeki cezaların çokluğu gözetilerek itirazın reddi ile işten çıkarma cezasının onanmasına karar verilmiştir.

Şikâyetli avukatların, vekili oldukları şirket lehine düzenlenen çekler hakkında mahkemece ödeme yasağı konulduğunu bildikleri halde, çeklerin ciro edilmesi yoluyla ihtiyati haciz ve icra takibi yaptırıp tahsilat sağladıkları iddiasıyla kovuşturma açılmıştır. Kurul, Avukatlık Yasası'nın 158. maddesi gereği Baro Disiplin Kurullarının dosyadaki bilgi ve belgelere göre serbestçe karar verebileceğini, ceza davaları dışındaki davaların sonucunun beklenmesinin zorunlu olmadığını belirtmiş; ödeme yasağının yok sayıldığı sabit görülerek itirazların reddi ile kararın onanmasına hükmetmiştir.

Şikayetli avukat, icra takibinde borçlunun oğlu olan şikayetçinin çalıştığı kurumun yönetim kurulu üyelerine İcra İflas Yasası'nın 89. maddesi uyarınca haciz ihbarnamesi göndermiş; ihbarname gönderilenlerle borçlu arasında fiili ve hukuki ilişki bulunmadığı, şikayetçinin kurumunda zor duruma sokulduğu saptanmıştır. Kurul eylemi, avukata tanınan hakkın suiistimali sayıp Avukatlık Kanunu'nun 34. maddesine aykırı bulmuş; feragatin 146. madde gereği kurulu bağlamadığını, 136. madde uyarınca ilk defasında en az kınama gerektiğini belirterek uyarma cezasını kınamaya çevirmiştir.