Adana Avukat Saim İncekaş | Adana Boşanma Avukatı, Ceza Avukatı, Şirketler ve Miras Avukatı Adana Avukatlık Hizmetlerinde Güven ve Tecrübe TBK Madde 602 Kefaletin sona ermesi: Çalışanlara kefalette
TBK 602, çalışanlara verilen süreli olmayan kefalette kefile, her üç yılda bir ve ertesi yılın sonunda geçerli olmak üzere sözleşmeyi feshetme hakkı tanır.
Resmi Metin
Çalışanlara kefalette
Madde 602- Çalışanlara süreli olmayan kefalette kefil, her üç yılda bir, ertesi yılın sonunda geçerli olmak üzere sözleşmeyi feshettiğini bildirebilir.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
Bir işçinin işyerinde sebep olabileceği zararlar veya doğabilecek borçlar için verilen kefalette, eğer süre belirlenmemişse kefilin sonsuza kadar bağlı kalması beklenmez. TBK m.602 bu durumda kefile düzenli aralıklarla çıkış kapısı tanır: kefil, geçen her üç yılın ardından sözleşmeyi sonlandırma iradesini bildirip, bu bildirimin izleyen yılın sonunda hüküm doğurmasını sağlayabilir. Yani üç yıllık dönem dolduğunda kefil fesih yönünde adım atar, fakat bağ hemen değil, sonraki yılın bitiminde kopar; bundan sonraki dönemler için artık güvence vermiş sayılmaz. Bu olanak, zamanla genişleyebilen ve önceden kestirilemeyen bir riske karşı kefili koruma amacı taşır. Bu nedenle, dönemin tamamlanması ve ertesi yılın sonu ölçütü dikkate alınarak bildirimin zamanlamasına özen göstermek gerekir. Bu kural yalnızca çalışana verilen süresiz kefalete özgüdür.
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 602. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununun 495 inci maddesini karşılamaktadır.
Tasarının tek fıkradan oluşan 602 nci maddesinde, çalışanlara süreli olmayan kefaletin sona erdirilmesi düzenlenmektedir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 495 inci maddesinin kenar başlığında kullanılan “IV. Memur ve müstahdem hakkında kefalet” şeklindeki ibare, Tasarıda “V. Çalışanlara kefalette” şekline dönüştürülmüştür.
Maddede, 818 sayılı Borçlar Kanununun 495 inci maddesinde kullanılan “Resmi bir memur” ve “bir müstahdem” sözcüklerini kapsamak üzere Tasarıda “çalışanlar” sözcüğü kullanılmış ve bu suretle, 818 sayılı Borçlar Kanununun 495 inci maddesinin iki fıkrası tek fıkra halinde kaleme alınmıştır.
Maddenin düzenlenmesinde, kaynak İsviçre Borçlar Kanununun 512 nci maddesi göz önünde tutulmuştur.