TÜRK MİLLETİ ADINA
İlk derece Mahkemesince verilen hükümlere karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla, başvuruların reddi sebepleri bulunmadığından işin esasına geçildi, dosya incelenip görüşüldü;
DOSYANIN İNCELENMESİNDE:
19/10/2016 tarihli arama tutanağı, sanıkların savunmaları, İstanbul Adli Tıp Kurumu Beşinci Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 20/02/2017 tarihli raporu, Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu'nun 19/01/2017 tarihli yazısı ve Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 21/12/2016 tarihli uzmanlık raporu birlikte değerlendirildiğinde; 19/10/2016 tarihinde bir başka suçtan dolayı sanıkların Sİncan 1 Numaralı L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'na kolluk görevlileri tarafından getirildikleri, K2'nın mahkum kabul biriminde yapılan üst aramasında spor ayakkabısının topuk kısmına gizlenmiş 2 adet beyaz renkte hap ve K1'ın üst aramasında da aynı şekilde spor ayakkabısının topuk kısmında 1 adet, iç astar kısmında gizlenmiş vaziyette 1 adet ve montunun astarının içerisine gizlenmiş 1 adet olmak üzere toplamda 3 adet beyaz renkte hap ele geçirildiği, bu şekilde sanıkların davaya konu ilaçları infaz kurumuna sokmak isterken görevliler tarafından yakalandıkları ve fiillerinin teşebbüs safhasında kaldığı tereddütsüzdür.
Soruşturma safhasında alınan Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü uzmanlık raporuna göre bu hapların Naloxone ve Buprenorphine maddelerini ihtiva ettiği ve kırmızı reçeteye tabi ilaçlardan X1 ticari ismiyle pazarlanan ilacın aktif maddesini oluşturdukları, Sağlık Bakanlığı yazısına göre de mezkur ilacın 23/11/2009 tarihli ve 79661 (2009/74) sayılı kurum genelgesi ile kırmızı reçete ile verilir ilaçlar kapsamına alındığı, kamu kurum ve kuruluşları ile özel hastaneler bünyesinde bulunan ayakta ve yatarak madde bağımlılığı tedavi merkezleri tarafından düzenlenen rapora istinaden psikiyatristler tarafından kırmızı reçeteye yazılarak temin edilebilen ilaçlardan olduğu, ayrıca bahsi geçen ilaçların üretimi, ithali, ihracı, yurtiçi dağıtımı ve satışı Sağlık Bakanlığı'nın iznine tabi olduğu, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 5. İhtisas Kurulu raporuna göre de, söz konusu ilacın opiat bağımlılığı tedavisinde kullanıldığı, bağımlılık yapma potansiyeli olduğu, bağımlılık geliştirebildiği, birlikte kullanıldıklarında diğer bağımlılık oluşturan maddelerin etkilerini arttırabildiği gibi bağımlı olunan başka bir maddenin yerine de kullanılabildiği, üretiminin resmi makamların iznine tabi olduğu,satışının ise ancak yetkili hekim tarafından düzenlenen kırmızı reçete ile mümkün olduğu, suistimalin adli tahkikat ile tespiti halinde TCK'nın 188/6 maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmıştır.
DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE :
Somut olayda çözülmesi gereken mesele, sanıkların fiillerinin infaz kurumuna yasak eşya sokmasuçunu oluşturup oluşturmayacağının tespitine ilişkindir.
Türk Ceza Kanunu'nun 297/1. maddesinde, infaz kurumuna veya tutukevine silah, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı sokan veya bulunduran kişinin, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacağı, bu suçun konusunu oluşturan eşyanın, temin edilmesi veya bulundurulması ayrı bir suç oluşturduğu takdirde; fikri içtima hükümlerine göre belirlenecek cezanın yarı oranında artırılacağı belirtilmiştir.
Suç tarihinden sonra fakat ilk derece mahkemesi hükmünden önce, 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 20. maddesi ile yeniden düzenlenen Türk Ceza Kanunu'nun 297/2-e maddesinde ise, birinci fıkra kapsamı dışında kalan, Türk Ceza Kanunu'nun 188. maddesinde tanımlanan suçlar saklı kalmak üzere, yeşil reçeteye tabi ilaçları ceza infaz kurumuna sokan, buralarda bulunduran veya kullanan kişinin bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacağı belirtilmiştir.
Bu düzenlemelere ve dosya kapsamındaki delillere göre somut olay değerlendirildiğinde; sanıkların 19/10/2016 tarihinde davaya konu haplarıceza infaz kurumuna sokmak isterken yakalandıkları hususunda ihtilaf bulunmadığı anlaşılmaktadır. Türk Ceza Kanunu'nun 297. maddesinin 2. fıkrası Anayasa Mahkemesi'nin 07/07/2011 tarih ve 2010/69 E. ve 2011/116 K. sayılı kararı ile iptal edilmekle ve yeni düzenleme 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe girmekle somut olayda uygulanma ihtimali bulunmadığı hususunda da tereddüt bulunmamaktadır. Bu sebeple sanıkların fiillerinin suç tarihinde ve sonrasında yürürlükte bulunan TCK'nun 297/1 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir.
Suç tarihinde ve sonrasında yürürlükte bulunan TCK'nın 297/1 madde fıkrasında, ceza infaz kurumunda uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurulması veya bu maddelerin kuruma sokulması yaptırıma bağlanmıştır. Sanıklarda ele geçen ilaçların kırmızı reçeteye tabi oldukları, bu ilaçların opiat bağımlılığı tedavisinde kullanıldığı, bağımlılık yapma potansiyeli olduğu, bağımlılık geliştirebildiği, birlikte kullanıldıklarında diğer bağımlılık oluşturan maddelerin etkilerini arttırabildiği gibi bağımlı olunan başka bir maddenin yerine de kullanılabildiği, ancak uyuşturucu ve uyarıcı madde niteliğinde olmadıkları anlaşılmıştır. Nitekim, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticaretini düzenleyen TCK'nın 188/6 maddesinde de üretimi izne ve satışı reçeteye bağlı bulunan uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi doğuran her türlü maddenin de uyuşturucu veya uyarıcı maddelere ilişkin yukarıdaki fıkralar hükümlerine tabi olacağı belirtilerek,
uyuşturucu veya uyarıcı madde ile uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi doğuran madde arasında ayrım
öngörülmüş, bulundurulan ilaçların niteliğine göre uyuşturucu ya da uyarıcı madde niteliğinde olmadığından fiillerinin de, TCK'nın 297/1 maddesindeki suç tipine uymadığı anlaşılmıştır.
Öte yandan bir an için sanıkların fiillerinin TCK'nın 297/2-e maddesi kapsamında kalabileceği akla gelse de; bu çerçevede bir değerlendirme yapılabilmesi için öncelikle sanıkların fiillerinin 1. fıkra kapsamında suç teşkil ettiğinin tespit edilmesi ve ondan sonra lehe olan 2. fıkranın uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekmektedir. Oysa sanıklaın fiilleri ilk fıkra kapsamında dahi suç teşkil etmediğinden, böyle bir kıyaslama yapılarak sonradan yürülüğe giren ikinci fıkranın lehe olsa dahi uygulama yeri bulunmamaktadır.
Bu açıklamalar ışığında, sanıkların sabit olan fiillerinin kanunda suç olarak düzenlenmemesi nedeniyle beraatlerine karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması hukuka aykırı olduğundan ve yargılamaya konu fiilin daha ziyade aydınlanması gerekmediğinden Dairemizce aşağıda yazılı şekilde karar verilmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-
Sanıklar K2 ve K1 ile sanık K2 müdafiinin istinaf başvuruları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden ve yargılamaya konu fiilin daha ziyade aydınlanması gerekmediğinden, Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a ve 303. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara Batı 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 07/11/2017 tarih ve 2017/322 Esas 2017/412 Karar sayılı kararından hüküm kısmının kaldırılarak yerine ;
"1-
Sanık K2 hakkında infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de, sanığın fiilinin kanunda suç olarak düzenlenmemesi sebebiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi gereğince
BERAATİNE, 2-
Sanık K1 hakkında infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de, sanığın fiilinin kanunda suç olarak düzenlenmemesi sebebiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi gereğince
BERAATİNE, 3-
Yargılama giderlerinin Hazine üzerinde bırakılmasına,
4-
Ankara Batı Adli Emaneti'nin 2016/3347 sırasında kayıtlı hapların delil olarak dosyada muhafaza edilmesine,
" paragrafları yazılmak suretiyle
HÜKÜMLER DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURULARININ AYRI AYRI ESASTAN REDDİNE,
2
–
Kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, bir örneğinin de mahkemesince istinaf başvurusunda bulunanlara tebliğine,
3-
Dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine,
Dair;
Cumhuriyet Başsavcılığı yönünden kararın geliş tarihinden, istinaf başvurusunda bulunanlar yönünden ise tebliğ tarihinden itibaren
onbeş gün
içerisinde, Dairemize bir dilekçe verilmesi ya da zabıt kâtibine beyanda bulunup tutanak tutturup hâkime onaylatmak veya bir başka ilk derece ceza mahkemesi ya da bölge adliye mahkemesi ceza dairesi aracılığıyla dilekçe gönderilmek, ilgilinin cezaevinde bulunması halinde ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286. maddesi uyarınca
temyiz
kanun yolu açık olmak üzere 22/01/2019 tarihinde, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda oybirliğiyle karar verildi.
