Kira Sözleşmesi Ne Demektir? Kira Sözleşmesinin Tanımı
Kira sözleşmesinin tanımı, Türk Borçlar Kanunu md 299’da yapılmıştır. Buna göre kira sözleşmesi, kiraya verenin bir şeyin kullanılmasını veya kullanılmasıyla birlikte ondan yararlanılmasını kiracıya bırakmayı, kiracının da buna karşılık kararlaştırılan kira bedelini ödemeyi üstlendiği sözleşmedir.
Tanımda 818 sayılı Borçlar Kanunu’ndan ayrı ve doğru olarak tüm kira sözleşmelerini kapsama düşüncesiyle “kullanma” yanında “yararlanma” ifadesine de yer verilmiştir.
Zira ürün kirasında kiralanandan yararlanma olgusunun gözden kaçırılmaması gerekir. Böylece kiraya verenin kira sözleşmesiyle, bir şeyin kullanılmasıyla birlikte ondan yararlanılmasını da kiracıya bırakmayı üstlenebileceği belirtilmiştir.
Kanun koyucu, TBK. m. 299’da kira sözleşmesine ilişkin genel bir tanım yapmıştır. Bu bakımdan yapılan tanım, kira sözleşmesinin konusu ister taşınmaz olsun, isterse taşınır olsun geçerlidir ve ürün kirasını da kapsayacak niteliktedir.
Ancak, ürün kirasının özel olarak ayrıca TBK md 357’de tanımı verilmiştir. Söz konusu hüküm gereğince ürün kirası, kiraya verenin kiracıya, ürün getiren bir şeyin veya hakkın kullanılmasını ve ürünlerin devşirilmesini bir bedel karşılığında bırakmayı üstlendiği sözleşmedir.
Kira sözleşmesinde bir bedel karşılığında geçici bir süre içinde başkalarına ait taşınır veya taşınmaz malı kullanan kişiye “kiracı”, taşınır veya taşınmaz malı kiracının kullanımına hazır bir halde bulunduran kişiye “kiraya veren”, kira sözleşmesine konu olan taşınır veya taşınmaz mala ise “kiralanan”, kiralananın kullanımı veya kullanımıyla birlikte ondan yararlanılmasının karşılığında ödenen ivaza ise “kira bedeli” denir.
