Adana Avukat Saim İncekaş | Adana Boşanma Avukatı, Ceza Avukatı, Şirketler ve Miras Avukatı Adana Avukatlık Hizmetlerinde Güven ve Tecrübe TBK Madde 422 Yıllık ücretli izin: a. Süresi
TBK 422, işveren en az bir yıl çalışmış olan işçilere yılda en az iki hafta, onsekiz yaşından küçük işçiler ile elli yaşından büyük işçilere de en az üç hafta ücretli yıllık izin vermekle yükümlüdür.
Resmi Metin
a. Süresi
Madde 422- İşveren, en az bir yıl çalışmış olan işçilere yılda en az iki hafta ve onsekiz yaşından küçük işçiler ile elli yaşından büyük işçilere de en az üç hafta ücretli yıllık izin vermekle yükümlüdür.
↪ Bu kanunda başka maddeye git
Avukat Yorumu
TBK m.422, hizmet sözleşmesiyle çalışan işçinin dinlenme hakkını asgari düzeyde güvenceye alır; izne hak kazanmanın ön koşulu en az bir yıllık çalışmadır. Buradaki iki haftalık taban ile onsekiz yaşından küçük ve elli yaşından büyük işçilere tanınan üç haftalık koruma, esas olarak İş Kanunu (4857) kapsamı dışında kalan işçiler bakımından işlev görür. Kapsamdaki işçilere ise İş K. (4857) m.53 kıdeme bağlı ve genellikle işçi lehine daha uzun süreler getirdiğinden öncelikli uygulanır; TBK bu alanda genel ve tamamlayıcı niteliktedir. İzin süresi yönünden işçi aleyhine getirilen sınırlamalar geçerli sayılmaz. Uygulamada bu madde, izinden indirim koşulları için TBK m.423, iznin aralıksız kullandırılması için TBK m.424 ve ücretin peşin ödenmesi için TBK m.425 ile birlikte değerlendirilmelidir. Sık rastlanan yanılgı, TBK’nin iki haftalık asgarisini İş K. kapsamındaki işçiye uygulamak veya yaş temelli üç haftalık üst korumayı gözden kaçırmaktır.
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 422. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununda yer verilmeyen, “2. Yıllık izin / a. Süresi” kenar başlıklı yeni bir maddedir.
Tasarının tek fıkradan oluşan 421 inci maddesinde, işçinin yıllık izin süresi düzenlenmektedir.
Maddede, işverenin, en az bir yıl çalışmış olan işçilere yılda en az iki hafta ve onsekiz yaşından küçük işçiler ile elli yaşından büyük işçilere de en az üç hafta ücretli yıllık izin verme zorunda olduğu belirtilmektedir.
Maddenin düzenlenmesinde, kaynak İsviçre Borçlar Kanununun 329a maddesi göz önünde tutulmak suretiyle kaleme alınmıştır.