HMK Madde 420 - Tahkimde görevin yerine getirilememesi

Bu madde, bir hakemin hukuki veya fiilî sebeplerle görevini hiç ya da zamanında yerine getiremediği durumda hakemlik görevinin ne şekilde sona ereceğini düzenler. Birinci fıkraya göre böyle bir durumda görev, hakemin çekilmesi veya tarafların bu yönde anlaşması suretiyle sona erer. İkinci fıkra, çekilmeyi gerektiren sebeplerin varlığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık çıkması ihtimaline yöneliktir ve bu hâlde her bir tarafa, hakemin yetkisinin sona erdirilmesi için mahkemeye başvurma imkânı tanır; mahkemenin bu konuda vereceği kararın kesin olduğu açıkça belirtilir. Üçüncü fıkra ise hakemin çekilmesinin veya diğer tarafın yetkinin sona ermesine muvafakat etmesinin, ret sebeplerinin varlığının kabulü anlamına gelmeyeceğini hükme bağlar.

Düzenleme, görevini ifa edemeyen hakemin durumunu çekilme ve anlaşma mekanizmalarıyla çözmeyi, taraflar uzlaşamadığında ise denetimi mahkemeye bırakmayı öngörür. Mahkemenin kararının kesin olması, yetkinin sona erdirilmesine ilişkin uyuşmazlığın bu aşamada nihai biçimde karara bağlanacağını gösterir. Üçüncü fıkradaki ayrım, görevini yerine getirememe nedeniyle gerçekleşen sona erme ile hakemin tarafsızlık veya bağımsızlığına dayalı ret sebepleri arasındaki farkı korumaya yöneliktir; böylece çekilme veya muvafakat, ret sebeplerinin kabulü gibi sonuç doğurmaz.