TÜRK MİLLETİ ADINA
İlk derece mahkemesince verilen hükme karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre Dairemizce dosya incelenip görüşüldü;
İDDİA
: Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 26/02/2015 tarih ve 2015/8587 esas sayılı iddianamesi ile Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesine açılan davada, sanık K1'in suç tarihinde kiracı olduğu A1 sayılı adreste sayaç yerine boru takmak sureti ile kaçak su kullandığının tespit edildiği, böylece şüphelinin iki ayrı tarihte sayaç yerine ara borusu takarak kaçak su kullanarak zincirleme şekilde karşılıksız yararlanma suçunu işlediği" iddia edilerek, 5237 sayılı TCK'nın 163/3, 43/1, 53/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.
SANIK
K2 S
AVUNMASINDA:
"Müsnet suçlamayı kabul etmem. Doğru değildir. Söz konusu adres olan A2yerini depo olarak kullanıyordum. O tarihlerde benden başka burayı kullanan da yoktu. Ancak 25/10/2011 tarihi itibariyle ben buradan ayrılmıştım. Suç tarihi olan 31/12/2013- 06/12/2013 tarihlerinde ben bu adreste bulunmuyordum. Bu tarihlerde Trabzon Arhavi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunuyordum. O tarihlerde söz konusu adreste kimin oturduğunu bilmiyorum. Ama depo K3'ya aitti. Oturduğum sürece aboneliği hiç üzerime almadım. Aboneliğin kimin üzerinde olduğunu bilmiyorum. Şu anda orayı bir şirket kullanmaktadır. Söz konusu tutanağı da hatırlamıyorum. Suçsuzum. Beraatimi talep ederim." şeklinde beyanda bulunmuştur.
BELGELER:
-Sanığa ait nüfus kaydı, adli sicil kaydı
-Kaçak su kullanma tutanağı
-Bilirkişi raporu,
İ
LK DERECE MAHKEMESİ HÜKMÜ:
İlk derece mahkemesince"Sanık savunması ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın suç tarihinde kiracı olduğu A1 sayılı adreste sayaç yerine boru takmak sureti ile kaçak su kullandığı, 06/12/2013 tarihli tespitten sonra söz konusu borunun sökülüp yeniden kapatıldığı halde bilahare 31/12/2013 tarihinde yapılan kontrollerde sanığın aynı şekilde düz boru takmak suretiyle su kullanmaya devam ettiği, dosyaya sağlanan bilirkişi raporundan sanığın kullandığı suyun miktarının ölçümünün mümkün olmadığı, katılanın toplam 263,74 TL zararının oluştuğu, sanığın katılan kurumun zararını gidermediği" kabul edilerek karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 163/3, 43, 62 maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının aynı Yasa'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.
İSTİNAF BAŞVURUSU:
Sanık istinaf dilekçesinde, hakkında verilen cezayı istinaf etmek istediğini belirtmiştir.
O yer Cumhuriyet savcısı istinaf dilekçesinde, erteleme hükümlerinin uygulanmasına engel sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasının usul ve yasalara aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
DAİREMİZCE YAPILAN İNCELEME SONUNDA:
Katılan idare tarafından 29/05/2014 tarihinde Ankara Cumhuriyet Başvsavcılığı'na verilen şikayet dilekçesinde, sanığın kiracısı bulunduğu A2 adresinde kaçak su kullandığının, bu durumun 06/12/2013 ve 31/12/2013 tarihli iki ayrı tutunakla tespit edildiğinin bildirilmesi üzerine, başlatılan soruşturma neticesinde, sanığın atılı suçu zincirleme şekilde işlediği iddiasıyla 5237 sayılı TCK'nın 163/3, 43 maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edilmiştir.
İddianameye konu 06/12/2013 ve 31/12/2013 tarihli tarihli Kaçak Su Kullanma Tutanaklarında "sayaç yerine ara boru takılarak kaçak su kullanıldığı" tespit edilmiş, bu durum fotoğraflanmış, ayrıca her iki tutanakta sanığın imzadan imtina ettiği yazılmıştır.
Sanık aşamalarda değişmeyen savunmalarında, tutanak tarihlerinde belirtilen yerde bulunmadığını, atılı suçu işlemediğini, hatta o tarihlerde cezaevinde olduğunu savunmuş ise de;
İşyerinin sabihi K3 soruşturma aşamasında alınan beyanında, sanığın 2011 yılında bu yeri kiraladığını, 2014 yılında boşalttığını beyan etmiş, kolluk tarafından yapılan araştırmaya verilen cevaptan da sanığın suç tarihinde bu yeri kullandığı anlaşılmıştır. Yine suç tarihinde cezaevinde bulunmadığı, yapılan yazışmalara verilen cevaplardan anlaşılmıştır. Mahkemece tutanak mümzii tanıklardan K4 dinlenmiş, tutanağa " imzadan imtina" yazdıklarına göre, kişinin orda olduğunu ancak tutanağı imzalamadığını ifade etmek istemiş olduklarını belirtmiştir. Dolayısıyla sanık, davaya konu her iki tutanak tarihinde de suça konu yeri kullanmaktadır. Savunması suçtan kurtulmaya yönelik olup itibar edilmemiştir.
Dosyada mevcut tutanaklar ve fotoğraflar ile sanığın sayaç yerine kaçak boru taktığı ve böylelikle karşılıksız yararlanma suçunu zincirleme şekilde işlediği sabittir.
Ancak sanığın aynı suç nedeniyle yargılandığı ilamlar incelendiğinde, Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/09/2014 tarih, 2014/174 esas, 2014/366 karar sayılı dosyasında, şikayete ve ekindeki tutanaklara konu adrese ilişkin olarak tutulan 17/07/2013, 16/08/2013, 02/09/2013, 21/09/2013, 21/12/2013 tarihli tutanaklar nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 163/3, 43, 62 maddeleri uyarınca 1 sene 15 gün hapis cezasıyla mahkum olduğu ve bu cezanın 15/11/2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Bu davanın iddianamesi Dairemizce Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinden temin edilmiş ve iddianame tarihinin 11/02/2014 olduğu belirlenmiştir.
Her iki davada da tutanakların 2013 yılında tutulduğu, ilk iddianame tarihinin, 11/02/2014, eldeki davanın iddianame tarihinin ise, 26/02/2015 olduğu, ilk kararın yukarda belirtilen şekilde 15/11/2014 tarihinde kesinleştiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla;
Aynı yerle ilgili olarak sanığın yargılandığı ve mahkum olduğu davada henüz iddianame tanzim edilmeden önce, istinaf incelemesine konu davadaki tutanakların düzenlenmiş olduğu, eldeki davada iki ayrı tutanak nedeniyle zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43. maddesinin uygulanması talep edilmiş ise de; sanığın daha önce yargılandığı ve mahkum olduğu Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/09/2014 tarih, 2014/174 esas, 2014/366 karar sayılı dosyasında bu maddenin de sanık hakkında tatbik edildiği, tutanaklar arasında hukuki bir kesinti bulunmadığı, tutanak tarihleri arasındaki süre nazara alındığında sanığın suç kastının yenilendiğinin söylenemeyeceği, sanık hakkında mükerrer dava açılmış olduğu anlaşıldığından, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 223/7 maddesi uyarınca davanın reddine karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM; Ayrıntısı ve yasal dayanağı yukarda açıklandığı üzere;
Sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının istinaf istemleri üzerine yapılan inceleme neticesinde
,
Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/02/2018 tarih 2015/361 Esas 2018/321 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280. maddesinin 2. fıkrası uyarınca
KALDIRILMASINA,
Her ne kadar sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 163/3, 43, maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edilmiş ise de; sanık hakkında aynı yerle ilgili olarak Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/09/2014 tarih, 2014/174 esas, 2014/366 karar sayılı dosyasında yargılama yapıldığı ve sanığın mahkum olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında açılan davanın 5271 sayılı CMK'nın 280/1-c maddesinin verdiği yetkiye dayalı olarak aynı Yasa'nın 223/7 maddesi uyarınca
REDDİNE,
Yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına,
Kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, bir örneğinin katılan vekiline ve istinaf başvurusunda bulunan sanığa Dairemizce tebliğine,
Cumhuriyet Başsavcılığı yönünden kararın geliş tarihinden, istinaf başvurusunda bulunan sanık yönünden ise tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içerisinde hükmü veren Dairemize bir dilekçe verilmesi ya da zabıt kâtibine beyanda bulunup tutanak tutturup hâkime onaylatmak veya bir başka ilk derece ceza mahkemesi ya da bölge adliye mahkemesi ceza dairesi aracılığıyla dilekçe gönderilmek, ilgilinin cezaevinde bulunması halinde ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286. maddesi uyarınca
TEMYİZ
kanun yolu açık olmak üzere 11/03/2019tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
