İçeriğe geç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi E.2017/2084 K.2018/729

İlgili TCK maddeleri: TCK Madde 109

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yukarıda açık kimliği yazılı sanık hakkındaki ilk derece mahkemesi dosyası istinaf başvurusu üzerine dairemize gelmekle yapılan değerlendirme ve açılıp sonuçlandırılan duruşma sonunda:

İDDİA VE İLK DERECE MAHKEMESİNCE VERİLEN HÜKÜM:

Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2015 tarih ve 2015/3261 Esas sayılı iddianamesi ile sanık K1 hakkında 29/09/2015 tarihinde çocuk olan K2'e karşı hürriyeti tahditte bulunduğu, sanık K3 hakkında 29/09/2015 tarihinde çocuk olan K2'e karşı evi terkeden çocuğun alıkonulması ve tahditte bulunduğu iddiasıyla sanık K1 hakkında TCK'nın 109/2-3-f-5, 53 maddeleri, sanık K3 hakkında TCK'nın 106/1-1.cümle, 234/3, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesi 21/03/2017 tarih ve 2015/612 esas 2017/91 karar sayılı ilamı ile sanık K1'in TCK'nın 109/2-3-f, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına, sanık K3'in TCK'nın 106/1-1.cümle uyarınca cezalandırılmasına, sanık K3'in evi terk eden çocuğun alıkonulması suçundan CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraatinekarar vermiştir.

Karara karşı sanık K3, sanık K1 ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekiliistinaf başvurusunda bulunmuşlar ve dosya Dairemize gelmiştir.

Yapılan incelemede, istinaf talebinde bulunanların istinaf kanun yoluna başvurma haklarının olduğu ve başvuruların süresinde yapıldığı anlaşılmıştır.

Dosya Dairemize geldikten sonra, inceleme raporu hazırlamak üzere Dairemiz üyesi K4'a tevzi edilmiş ve inceleme raporu düzenlenmesi üzerine duruşma açılmasına karar verilmiştir.

ŞİKAYET:

Katılan K2 beyanlarında özetle;

Olay tarihinde K5'in evine çay içmeye gittiğini, birlikte K3'in evine gittiklerini, annesinin kendisini arayıp evine çağırdığını, o sırada K1'in "Ben seni eve bırakayım" diye söylemesi üzerine dışarı çıktıklarını, evin önünde K6 ve K11'in içinde bulunduğu otomobilin durduğunu, kendisinin sanık K1'e "Ben yürüyerek giderim" demesine rağmen ısrar edip ailesinin haberi olduğunu söyleyerek kendisini arabaya bindirdiğini, önce K11'ün evine gittiklerini, orada K1'in "Seni kaçırdım, karımı boşayıp seni alacağım" dediğini, bunun üzerine ağlamaya başladığını, K6'nın telefonu ile annesini aradıklarını, şikayetten vazgeçmesi konusunda ailesine baskı yaptıklarını, 3 gün o evde kaldıklarını, K3'in arada bir eve gelip gittiğini, Onunla konuşmadıklarını, ilk ifadesinde tehdit edildiği için ailesi tarafından Kur'an Kursu'na yatılı olarak gönderilecek olması nedeniyle canının sıkıldığını, bu yüzden evden ayrıldığını, K1 ile Konya yolunda otobüse binerek Antalya'ya gittiklerini, kimse ile cinsi münasebette bulunmadığını, kendi isteğiyle evden kaçtığını söylediğini, gerçekte Antalya'ya hiç gitmediklerini, K3'in kendisini "Bizim dediğimiz şekilde ifade vermezsen annen baban ölecek, seni de öldürürüz" şeklinde tehdit ettiğini, 2.ifadesinde olayın doğrusunu anlattığını, şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

Katılan mağdure vekili sanıkların cezalandırılmalarını talep etmiştir.

Katılan K12 sanıklardan para istemediğini, K3 ile aynı iş yerinde çalıştıklarını, ortak iş aldıklarını, bu yüzden tanışıp ailecek görüştüklerini ve şikayetinin devam ettiğini belirtmiştir.

Katılan K13 sanık K3'in ailesiyle görüştüklerini, tanıştıklarını, olay günü K3'in eşini arayıp kızı ile görüşmek istediğini söylediğini, Onunla telefonla görüştüğünde 5-10 dakika içinde geleceğini ancak 20 dakika sonra gelmeyince tekrar aradığında K1'in K2'i götürdüğünü öğrendiğini, ilk gün K1'e ulaşamadıklarını, 2.gün K1 ile 5-10 dakika konuştuğunu, kızı ile de konuştuğunu, kızının "Şikayetinizi geri alın, yoksa K1 beni geri getirmeyecek" diye söylediğini, 3 gün sonra polis aracılığı ile kızlarını teslim aldıklarını, K6'in telefonda "Şikayetinizi geri alın, yoksa sizi öldürürüz, kızınızı göstermeyiz" diye söylediğini ve şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

MÜTALAA:

İddia makamı esas hakkındaki mütalaasında;

1-Sanık K3 yönünden yapılan incelemede;

a)Sanık K3 hakkında mağdure K2'e yönelik olarak tehdit suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince yapılan yargılamada TCK'nın 106/1-1.cümle, 62, 51.maddeleri gereğince erteli 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, sanık K3'in mağdure K2'e yönelik tehdit suçunu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin, tam ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün CMK'nın 280/2.maddesi gereğince kaldırılarak, sanığın bu suçtan beraatine karar verilmesi,

b)Sanık K3 hakkında mağdure K2'e yönelik olarak evi terkeden çocuğu yetkili makamlara veya ailesine haber vermeksizin yanında tutmak suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince yapılan yargılamada sanığın beraatine karar verildiği, verilen bu kararın usul ve yasaya uygun bulunduğu anlaşılmakla, bu suça yönelik istinaf başvurularının CMK'nın 280/2.maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi,

2-Sanık K1 yönünden yapılan incelemede,

a)Sanık K1 hakkında mağdure K2'e yönelik olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince yapılan yargılamada sanığın TCK'nın 109/2, 109/3-f, 62.maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, suçun cinsel amaçla işlendiği, ayrıca sanığın mağdure K2'i cebir, tehdit ve hile ile götürdüğü hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin, tam ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanık K1'in cezasının TCK'nın 109/1.maddesi gereğince tayin edilmesi gerektiği anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün CMK'nın 280/2.maddesi gereğince kaldırılarak, eylemine uyan TCK'nın 109/1,3-f,109/5, 62,53.maddeleri gereğince cezalandırılmasına kararverilmesini talep etmiştir.

SAVUNMA:

Sanık K3 savunmalarında özetle;

Mağdurenin ilk ifadesinde anlattığı gibi kendi rızasıyla kaçtığını, sonraki ifadelerinin ailesinin yönlendirmesi sonucu verilmiş beyanlar olduğunu, ailecek mağdurenin ailesiyle görüştüklerini, K1 ile K2'i alıp arabısayla karakola götürdüğünü, kimseyi tehdit etmediğini, herhangi bir suçu bulunmadığını savunmuştur.

Sanık K1 savunmalarında özetle;

Mağdurenin babası ile kendi babasının aynı inşaatta çalıştıklarını, K12 ile aralarında husumet olduğunu, olay tarihinde kendisinin evli olduğunu, mağdurenin de kendi kız kardeşleriyle arkadaşlık yaptığını, mağdurenin lisede okumak istemediğini, babasının kendisini yatılı Kur'an Kursu'na göndermek istediğini, bu yüzden evden kaçmak istediğini, kendisinin de O'na yardımcı olmak amacıyla K11'in evine götürdüğünü, 1-2 saat durduktan sonra ayrıldıklarını, daha sonra Antalya Serik'e giderek orada 3 gün kaldıklarını, geceleri sahilde kaldıklarını, mağdurenin ailesiyle telefonda görüştüğünü, babasının valilik binası önünden kendisi ile mağdureyi alarak karakola götürdüğünü, kaçtıkları dönemde mağdureye herhangi bir cinsel eylemde bulunmadığını savunmuştur.

Sanık K1 müdafi mağdurenin rızası ile kaçtığını, sonraki beyanlarının yönlendirmeye dayalı olduğunu belirtip müvekkilinin beraatine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLER:

Katılan K13, K12 ve K2'in aşamalardaki beyanları

Sanıkların aşamalardaki savunmaları

Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar

HTS kayıtları

Tanıklar K7, K5, K8, K9, K10 beyanları

Doktor raporları

Nüfus ve adli sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamı

GEREKÇE:

Olay tarihinde mağdure K2'in yatılı Kur'an Kursu'na gitmek istememesi nedeniyle misafirliğe gittiği K5'in evinden olay tarihinde başkasıyla evli olan sanık K1 ile birlikte kaçtığı, her ne kadar beyanlarında Antalya'ya gittiklerini savunmuş iseler de; incelenen HTS raporlarından anlaşılacağı üzere sanık K1 ile mağdure K2'in Karaman İli dışına hiç çıkmadıkları, mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunması, zorla kaçırıldığına dair somut delil bulunmaması, Antalya'ya götürülmediği halde Antalya'ya götürüldüğünden bahsetmesi, hile ile götürüldüğüne dair delil bulunmaması, kendiliğinden K5'in evine gitmesi ve herhangi bir tepki vermeden olağan biçimde sanık K1 ile evden ayrılmaları hususları birlikte değerlendiriğinde olay tarihinde 15 yaşını ikmal etmeyen mağdurenin hukuken geçerli rıza beyan edecek durumda olmaması nedeniyle sanık K1'in eyleminin TCK'nın 109/1.maddesine uyduğu, eylemin çocuğa karşı işlenmesi nedeniyle TCK'nın 109/3-f maddesinin uygulanması gerektiği, mağdurenin anlatımları, olayın oluş şekli, sanığın mağdureye kaçırdıktan sonra eşinden boşanıp onunla evleneceğini söylemesi, sanık K1'in sadece yardımcı olmak amacıyla mağdureyi kaçırdığı savunmaının hayatın olağan akışına ve mantık kurallarına aykırı olması karşısında eylemi cinsel amaçla gerçekleştirdiğinin kabulü ile bu nedenle TCK'nın 109/5.maddesinin uygulanması gerektiği Dairemizce kabul edilmiştir.

Sanık K1'in ve katılan K2'in aşamalardaki beyanlarında olayın somut delilleriyle örtüşmeyecek biçimde beyanda bulunmaları, sanık ve katılan K2'in aileleri ile irtibatlarının olay sırasında devam etmesi, kendiliğinden polise teslim olmaları hususları dikkate alındığında hile ile kaçırma iddiasının kuşku düzeyinde kaldığı sonucuna varılmıştır.

Sanık K1'in soruşturma başladıktan sonra mağdureyi kolluğa teslim etmesi nedeniyle TCK'nın 110.maddesindeki etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığı anlaşılmıştır. Sanık K1'e verilen hapis cezasının süresine göre koşulları oluşmayan TCK'nın 50, 51 ve CMK'nın 231/5.maddeleri uygulanmamıştır. Verilen cezanın sanık üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak TCK'nın 62.maddesi uygulanmıştır. Mahkumiyetin yasal sonucu olarak TCK'nın 53.maddesi uygulanmıştır.

Sanık K1'in hürriyeti tahdit eyleminden ilk derece mahkemesince koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 109/2.maddesinin uygulanması, TCK'nın 109/5.maddesinin ise uygulanmaması dosya kapsamına ve hukuka uygun olmadığından istinaf başvurularının kabulü ile az yukarıda açıklanan şekilde davanın yeniden görülmesi ve hüküm verilmesi Dairemizce kabul edilmiştir.

Her ne kadar sanık K3 hakkında evi terk eden çocuğu alıkoyma iddiasıyla kamu davası açılmış ise de; ilk derece mahkemesince dosya kapsamına ve hukuka uygun biçimde delillerin mahkumiyete yeterli olmadığı takdir edilerek verilen beraat kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddi gerekmiştir.

Her ne kadar ilk derece mahkemesince sanık K3'in katılan K2'e karşı ölümle tehdit suçu işlediği kabul edilerek TCK'nın 106/1-1.cümle uyarınca mahkumiyet hükmü verilmiş ise de; sanığın suçu işlediğine dair mağdurenin aşamalarda birbiriyle çelişen beyanları dışında soyut ve iddiayı destekleyen, mahkumiyete yeterli şüpheden uzak kein deliller bulunmadığından bu hususta sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi mahkumiyet hükmünün kaldırılarak yerine CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat hükmü verilmiştir.

HÜKÜM: Gereği yukarıda açıklandığı üzere;

1-Sanık

K3hakkında mağdur K2'e karşı evi terkeden çocuğu yetkili makamlara veya ailesine haber vermeksizin yanında tutma suçundan Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2017 tarih ve 2015/612 esas 2017/91 karar

sayılı ilamı ile verilen beraat hükmüne ilişkin istinaf başvurularının CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca

ESASTAN REDDİNE,

2

.a)Sanık K3

hakkında mağdur K2'e karşı tehdit suçundan verilen mahkumiyetine dair Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2017 tarih ve 2015/612 esas 2017/91 karar

sayılı kararının CMK 280/2.maddesi uyarınca

KALDIRILMASINA,

b

)Sanık K3'in mağdur K2'e karşı tehdit suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de, sanığın yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter delil bulunmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarırnca

BERAATİNE,

3.a)Sanık

K1hakkında mağdur K2'e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyetine dair Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2017 tarih ve 2015/612 esas 2017/91 karar

sayılı kararının CMK 280/2.maddesi uyarınca

KALDIRILMASINA,

b

)Sanık K1'in mağdur K2'e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşıldığından,sanığın eylemine uyan TCK'nın 109/1. maddesi uyarınca takdiren 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın bu suçu çocuğa karşı işlediği anlaşıldığından verilen ceza TCK'nın 109/3-f maddesi uyarınca bir kat artırılarak sanığın 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın bu suçu suçu cinsel amaçla işlediği anlaşıldığından verilen ceza TCK'nın 109/5.maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılarak sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezadan TCK.’nun 62/1. maddesi uyarınca taktiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın

2 YIL 6 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığa verilen cezadan başkaca artırım ya da indirim yapılmasına yer olmadığına,

Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanık hakkında, TCK'nın 53.maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına,

4-

Dairemizde yapılan yargılama sürecine ilişkin olarak Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı davayı vekil ile takip ettiğinden ve yargılama tek celsede bitmediğinden 2.180 TL vekalet ücretinin sanık K1'den alınarak katılan Kurum'a verilmesine,

5

-Beraat eden sanık için yapılan yargılama gideri hariç (225,70) TL'nin sanık K1'den alınarak hazineye irad kaydına,

Dair; sanık K1 müdafii, katılanlar K13 ve K12 ile mağdur K2 vekilinin yüzlerine karşı, mağdur, sanıklar K1 ve K3'in yokluğunda;

Sanık K3 yönünden evi terkeden çocuğu yetkili makamlara veya ailesine haber vermeksizin yanında tutma suçundan verilen esastan red kararı yönünden; CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca

KESİN

olarak,

Sanık K1 hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık K3 hakkında tehdit suçlarından verilen hükümler yönünden ise; sanık K1, mağdur ve katılanlar yönünden kararın tefhiminden, sanık K3 yönünden ise kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde hükmü veren Dairemize bir dilekçe verilmesi ya da zabıt kâtibine beyanda bulunup tutanak tutturup hâkime onaylatmak veya bir başka ilk derece ceza mahkemesi ya da bölge adliye mahkemesi ceza dairesi aracılığıyla dilekçe gönderilmek suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286. maddesi uyarınca

TEMYİZ

kanun yolu açık olmak üzere mütalaaya uygun, C.Savcısının önünde oybirliğiyle verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı. 25/04/2018

"5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu kapsamında E-imza ile imzalanmıştır"

Bu yazıyı paylaşın
İletişim

Hukuki sürecinizi geciktirmeyin.

Dosyanızı bugün birlikte değerlendirelim; size en doğru yol haritasını net şekilde aktaralım.

Telefon
0534 910 97 43
Konum
Adana / Seyhan