İçeriğe geç

TCK Madde 245 Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Özet 5 fıkra · ~3 dk okuma

TCK 245, başkasına ait banka veya kredi kartını sahibinin rızası olmaksızın kullanarak yarar sağlamayı; başkalarının banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte kart üretmeyi, satmayı, devretmeyi, satın almayı veya kabul etmeyi; sahte veya tahrif edilmiş kartla yarar sağlamayı hapis ve adlî para cezasıyla cezalandırır.

İçindekiler

Sayfa içeriğiTCK Madde 245 - Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Resmi Metin

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Madde 245- (1) Başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimse, kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlarsa, üç yıldan altı yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

Değişiklik: · 5377 s.K. m.27

(2) Başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üreten, satan, devreden, satın alan veya kabul eden kişi üç yıldan yedi yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

(3) Sahte oluşturulan veya üzerinde sahtecilik yapılan bir banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlayan kişi, fiil daha ağır cezayı gerektiren başka bir suç oluşturmadığı takdirde, dört yıldan sekiz yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

(4) Birinci fıkrada yer alan suçun;

  1. a) Haklarında ayrılık kararı verilmemiş eşlerden birinin,
  2. b) Üstsoy veya altsoyunun veya bu derecede kayın hısımlarından birinin veya evlat edinen veya evlâtlığın,
  3. c) Aynı konutta beraber yaşayan kardeşlerden birinin,

zararına olarak işlenmesi hâlinde, ilgili akraba hakkında cezaya hükmolunmaz.

(5) Birinci fıkra kapsamına giren fiillerle ilgili olarak bu Kanunun malvarlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanır.

Ek hüküm: · 5560 s.K. m.11

↪ Bu kanunda başka maddeye git

Değişiklik Bilgisi

Bu maddede mevcut doğrulanmış değişiklik(ler) aşağıda gösterilmektedir. Madde yürürlüktedir; güncel ve yürürlükteki tam metin yukarıdadır. Önceki metinler aşağıda yürürlükte kaldıkları tarihlerle verilmiştir. Hangi metnin uygulanacağı suç tarihine göre belirlenir; suç tarihindeki kanun ile sonra yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklıysa TCK m.7/2 gereği fail lehine olan uygulanır. Tarih aralıkları metnin yürürlük dönemini gösterir; somut olaya uygulanacak hükmü tek başına belirlemez.

  1. Değişiklik madde tamamı 5377 s.K. m.27
  2. Ek 5560 s.K. m.11

Önceki metinler

  1. Ekleme 5. fıkra, 19 Aralık 2006'da yürürlüğe giren 5560 s.K. m.11 ile eklendi; bu tarihten önce bu hüküm yoktu (RG 19/12/2006, S.26381).
  2. Önceki metin Madde metni Yürürlükte: -
    Madde metnini göster (1 Haziran 2005 - 7 Temmuz 2005)
    Önceki metin · Yürürlükte: 1 Haziran 2005 - 7 Temmuz 2005 (1) Başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimse, kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlarsa, üç yıldan altı yıla kadar hapis cezası ve adlî para cezası ile cezalandırılır.
    (2) Sahte oluşturulan veya üzerinde sahtecilik yapılan bir banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlayan kişi, fiil daha ağır cezayı gerektiren başka bir suç oluşturmadığı takdirde, dört yıldan yedi yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.
    Metnin dayanağı: Maddenin 5237 sayılı Kanundaki ilk metni (RG 12/10/2004, S.25611). Bu dönemi bitiren işlem: 8 Temmuz 2005'te 5377 s.K. m.27 ile madde tamamen değiştirildi (RG 8/7/2005, S.25869). Kaynaklar: Eski metin - Resmî Gazete

Eski metnin tam karşılaştırması için mevzuat.gov.tr ve Resmî Gazete arşivini inceleyebilirsiniz.

Avukat Yorumu

TCK m.245 birbirinden farklı suç tiplerini düzenler. Birinci fıkraya göre, başkasına ait bir banka veya kredi kartını her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimse, kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak ya da kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlarsa, üç yıldan altı yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır. İkinci fıkra, başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üreten, satan, devreden, satın alan veya kabul eden kişiye üç yıldan yedi yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adlî para cezası öngörür. Üçüncü fıkra, sahte oluşturulan veya üzerinde sahtecilik yapılan bir kartı kullanarak yarar sağlayan kişiyi, fiil daha ağır cezayı gerektiren başka bir suç oluşturmadığı takdirde dört yıldan sekiz yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırır.

Maddedeki hafifletici hükümler yalnızca birinci fıkra bakımından geçerlidir. Birinci fıkradaki suçun; haklarında ayrılık kararı verilmemiş eşlerden birinin, üstsoy veya altsoyunun ya da bu derecede kayın hısımlarından birinin veya evlat edinen ya da evlatlığın, aynı konutta beraber yaşayan kardeşlerden birinin zararına işlenmesi hâlinde ilgili akraba hakkında cezaya hükmolunmaz. Ayrıca yalnızca birinci fıkra kapsamına giren fiillerle ilgili olarak malvarlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri, yani TCK m.168 uygulanır. Şahsî cezasızlık ve etkin pişmanlık, ikinci ve üçüncü fıkra suçlarını kapsamaz.

Gerekçe

Bu maddenin ilgili hükmü 5377/2005 ile değiştirilmiştir. Aşağıdaki gerekçe maddenin 2004 tarihli ilk metnine aittir; sonraki düzenlemeleri açıklamaz.

Madde, banka veya kredi kartlarının hukuka aykırı olarak kullanılması suretiyle bankaların veya kredi sahiplerinin zarara sokulmasını, bu yolla çıkar sağlanmasını önlemek ve failleri cezalandırmak amacıyla kaleme alınmıştır. Banka kartı, bankanın kurduğu sisteme hukuka uygun olarak girmeyi sağlamaktadır. Bu kart, saptanan ve kart sahibince bilinen bir numara marifetiyle, banka görevlisinin yardımı olmadan, kart sahibinin kendi hesabından para çekmesini sağlamaktadır. Kredi kartları ise, banka ile kendisine kart verilen kişi arasında yapılmış bir sözleşme gereğince, kişinin bankanın belirli koşullarla sağladığı kredi olanağını kullanmasını sağlayan araçtır. İşte bu kartların kötüye kullanılmaları, söz konusu maddede suç olarak tanımlanmıştır. Maddeye göre, aşağıdaki şekillerde gerçekleştirilen hareketler bu suçu oluşturmaktadır: Başkasına ait bir banka veya kredi kartının, her ne suretle olursa olsun ele geçirilmesinden sonra, sahibinin rızası bulunmaksızın kullanılması veya kullandırtılması ve bu suretle failin kendisine veya başkasına haksız yarar sağlaması. Aynı fiilin, aynı koşullarla sahibine verilmesi gereken bir banka veya kredi kartının bunu elinde bulunduran kimse tarafından kullanılması veya kullandırtılması; söz gelimi kartı sahibine vermekle görevli banka memurunun kartı kendi veya başkası yararına kullanması. Aslında hırsızlık, dolandırıcılık, güveni kötüye kullanma ve sahtecilik suçlarının ratio legis’lerinin tümünü de içeren bu fiillerin, duraksamaları ve içtihat farklılıklarını önlemek amacıyla, bağımsız suç hâline getirilmeleri uygun görülmüştür. Maddenin ikinci fıkrasına göre; birinci fıkrada belirtilen fiillerin, oluşturulmuş sahte bir banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle işlenmesi, daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektirmektedir. Ancak, bu fıkra hükmüne istinaden cezaya hükmedilebilmesi için, fiilin daha ağır cezayı gerektiren başka bir suç oluşturmaması gerekir.

TCK m.245 ile İlgili Yargıtay Kararları

8 karar gösteriliyor.

8.CD E.2023/705 K.2024/8614

TCK m.245/2'deki sahte banka veya kredi kartını üretme, satma, devretme, satın alma ya da kabul etme ile m.245/3'teki sahte kartı kullanarak yarar sağlama birbirinden bağımsız suçlardır; zarar gören bankalar olduğundan ceza banka sayısınca belirlenir ve aynı bankanın birden çok kartının değişik zamanlarda kopyalanması veya aynı bankaya ait kartlarla değişik zamanlarda para çekilip harcama yapılması hâlinde TCK m.43 uygulanır. TCK m.245/5 gereğince bu suçlarda etkin pişmanlık uygulanamaz; ayrıca m.245/2'deki sahte kredi kartı üretme suçu 5464 sayılı Kanun m.37/2'deki sözleşmede sahtecilik suçunu bünyesine alıp tüketir.

Detaylı özeti gör

Somut olayda, başkalarına ait kimlik fotokopileriyle bankaya başvurularak üç ayrı kişi adına kredi kartları tahsis ettirilmiş ve bu kartlarla çok sayıda harcama yapılmıştır. Daire, sübut değerlendirmesinde kart üyelik sözleşmeleri ile teslimat belgelerindeki yazı ve imzaların adına kart çıkarılan kişilere değil sanığa ait olduğunu; aktivasyon görüşmesindeki ses kaydı ile aktivasyonda kullanılan hattın da sanığa bağlandığını gösteren verileri yeterli bulmuştur. Etkin pişmanlık istemi TCK m.245/5 nedeniyle karşılanmamış, pişmanlık göstermeyen sanık bakımından takdiri indirim uygulanmaması da hukuka uygun bulunmuştur. Vasıf yönünden ise sözleşme imzalandığı hâlde kart tahsis edilmeyen eylemin zincirleme kart üretme suçu içinde kaldığı, buna rağmen ayrıca 5464 sayılı Kanun'a muhalefetten hüküm kurulmasının yanılgı oluşturduğu belirtilmiştir. Daire ayrıca CMK m.225/1 uyarınca temyiz denetiminin iddianameye konu edilen eylemlerle sınırlı olduğunu vurgulamıştır.

8.CD E.2024/22689 K.2024/8902

Sahte banka veya kredi kartının üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması ya da kabul edilmesi TCK m.245/2'de; sahte kart kullanılarak yarar sağlanması ise m.245/3'te birbirinden bağımsız suçlar olarak düzenlenmiştir. Bu nedenle kartı ürettirip kullanarak menfaat elde eden fail hakkında m.245/2'nin yanı sıra m.245/3 ve m.43 de uygulanır. Suçtan zarar gören bankalar olduğundan ceza banka sayısına göre belirlenir; aynı bankanın birden çok kartı farklı zamanlarda üretilmişse veya aynı bankaya ait birden çok kartla ya da tek kartla değişik zamanlarda para çekilmiş ya da harcama yapılmışsa m.43 uygulanmalıdır.

Detaylı özeti gör

Somut olayda sanık, ele geçirdiği katılana ait kimlik bilgileriyle bir bankaya başvurmuş; başkası adına kredi kartı tahsis ettirerek bu kartla farklı tarihlerde çok sayıda harcama yapmıştır. Daire, kartı adına düzenlendiği kişinin bilgisi dâhilinde şirket işleri için kullandığı yönündeki savunmayı iki delil grubu üzerinden değerlendirmiştir. Kriminal laboratuvar raporuna göre kart sözleşmesindeki ve kurye tutanağındaki yazı ve imzalar adına kart çıkarılan kişinin elinden çıkmamış, sözleşmedeki bir kısım yazı ise sanığın el yazısıyla uyumlu bulunmuştur. Ayrıca harcamaların bir bölümünün sanık ve kızı adına kayıtlı telefon faturaları ile uçak bileti alımı gibi kişisel giderlere ilişkin olduğu saptanmıştır. Bu iki veri, kart sahibi görünen kişinin karttan ve harcamalardan haberdar sayılamayacağını göstermiştir. Üretme ve satma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemi CMK m.298/1 uyarınca reddedilerek ek karar onanmış; kullanarak yarar sağlama suçundan kurulan hükümde ise hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz istemi esastan reddedilerek hüküm onanmıştır.

2.CD E.2021/10945 K.2023/4748 Bozma

TCK m.245/1'de üç yıldan altı yıla kadar hapis cezası ile beş bin güne kadar adlî para cezası birlikte yaptırım olarak belirlenmiştir; para cezasının gün bakımından alt sınırı ayrıca gösterilmediği için TCK m.52/1 gereğince bu sınır beş gündür. Temel hapis cezasını kanuni alt sınırdan tayin eden mahkemenin aynı gerekçeye rağmen adlî para cezasını 5 gün yerine 60 gün olarak belirlemesi hukuka aykırıdır.

Detaylı özeti gör

Karar, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçuna ilişkin hükmü, aynı yargılamadaki hırsızlık ve dolandırıcılık suçlarıyla ortak usul sorunları üzerinden incelemektedir. Daire, ilk aykırılığı savunma hakkı yönünden saptamıştır: yüklenen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın alt sınırı beş yıldan fazla olduğundan CMK m.150/3 uyarınca zorunlu müdafi atanması gerekirken bu yapılmamış; savunmanın bölünmezliği ilkesi nedeniyle kısıtlama, aynı yargılamadaki dolandırıcılık ve kart suçu hükümlerini de etkilemiştir. İkinci aykırılık gün adlî para cezasının tayinindedir; mahkeme temel hapis cezasını alt sınırdan belirlediği hâlde aynı gerekçeyle para cezasında alt sınırın üzerine çıkmıştır. Daire aynı hatanın TCK m.157/1 yönünden de tekrarlandığını, ayrıca dolandırıcılık suçunun sonradan uzlaşma kapsamına alınması karşısında uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.

CGK E.2020/449 K.2022/514 Direnme Hükmünün Bozulması

Sahte banka veya kredi kartı üretme suçunda kartı sahte biçimde düzenleme fiilinin mutlaka failce yapılması gerekmez; sahte belgelerle başvurup başkası veya gerçekte olmayan biri adına bankaya kart düzenleten kişi de “üretim” hareketini gerçekleştirir. Kredi kartı sözleşmesindeki sahtecilik sonucunda banka sahte kartı düzenlemişse TCK m.245/2, kart düzenlenmemişse 5464 sayılı Kanun m.37/2 uygulanır.

Detaylı özeti gör

Karar, üretim hareketinin faile isnadını dolaylı faillik üzerinden temellendirmektedir. Ceza Genel Kurulu, TCK m.37/2'de suçun işlenmesinde başkasını araç olarak kullanan kişinin de fail sayıldığını, arka plandaki kişinin icra hareketlerini yapan şahıs ve onun hareketi üzerinde hâkimiyet kurduğu için sorumlu tutulduğunu hatırlatmıştır. Bu hâkimiyet kişinin hatasından yararlanılarak da kurulabildiğinden, gerçeğe aykırı belgelerle yapılan başvuru üzerine banka görevlisinin hatasından yararlanılarak sahte kart ürettirilmesinde başvuran kişi üretme suçunun dolaylı faili kabul edilmiştir. Karar, 5464 sayılı Kanun m.37/2'nin kartlı ödemeler sistemine özgü ayrı bir sahtecilik suçu olduğunu, sözleşmede veya eki belgelerde sahtecilik yapılmasını ya da sözleşme düzenletmek için sahte belge ibrazını aradığını da vurgular. Somut olayda sahte nüfus cüzdanıyla başvurulup sözleşme imzalandığı, ertesi gün kart tahsis edildiği, ancak kart teslim alınamadan başka bir olay nedeniyle yakalanma gerçekleştiği belirtilmiştir.

CGK E.2019/155 K.2021/645 Direnme Hükmünün Bozulması

TCK m.245/2'deki tehlike suçunda kartın sahte düzenlenmesini bizzat failin yapması veya kartın ayrıca kullanılması gerekmez; sahte belgelerle başvurup başkası ya da olmayan biri adına bankaya kart düzenletmek de “üretim” kapsamındadır. Maddenin üçüncü fıkrası için ise kartın sahte üretilmiş veya üzerinde sahtecilik yapılmış olması, kullanılması ve bu kullanımla fail ya da başkası lehine yarar sağlanması gerekir.

Detaylı özeti gör

Karar, hükmün değişiklik tarihçesini iki aşamada ortaya koymaktadır. Dördüncü fıkrayla belirli akrabalar yönünden cezaya hükmolunmaması hâli maddeye eklenmiş; 5560 sayılı Kanun'la getirilen beşinci fıkrayla da birinci fıkra kapsamındaki fiillere malvarlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanabilir hâle gelmiştir. Ardından ikinci fıkradaki seçimlik hareketler tek tek tanımlanır: üretme, yeni bir kart oluşturmanın yanında kartın kopyalanması veya çoğaltılması biçiminde de görülebilir; satmak bedel karşılığı vermek, satın almak bedel karşılığı almak, devretmek bedel almaksızın vermek, kabul etmek ise bedel ödemeksizin almaktır. Üçüncü fıkrada sözü edilen yararın ise suçun işleniş biçimi gözetildiğinde ekonomik nitelikte olacağı belirtilmiştir. Somut olayda kurul, CMK m.225 çerçevesinde iddianamenin sınır çizdiğini, iddianamede sahte kimlikle başvurup kart aldırma anlatıldığı hâlde kartın kullanılması yoluyla yarar sağlandığına ilişkin bir anlatım bulunmadığını saptamıştır.

Diğer kararlar (3)
CGK E.2018/241 K.2021/204 Direnme Hükmünün Bozulması

5560 sayılı Kanun'la TCK m.245'e eklenen beşinci fıkra gereğince, birinci fıkra kapsamındaki fiillerde malvarlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanır. Bozma sonrası yargılamada yeni hüküm verilmeden önce iade veya tazmin gerçekleşmişse, bizzat pişmanlık gösteren fail bu hükümden yararlandırılmalıdır.

Detaylı özeti gör

Kararın gerekçe zinciri, TCK m.168'in mülga 765 sayılı Kanun m.523'ten farklı olarak tazminden çok pişmanlık esasına dayandığı saptamasıyla başlar. Bunun sonucu olarak iade veya tazminin cebri icrayla sağlanması, zararın failin haberi olmadan üçüncü kişilerce giderilmesi ya da eşyanın yakalanan failin üzerinde ele geçirilmesi gibi hâllerde gerçek anlamda pişmanlıktan söz edilemeyeceği belirtilmiştir. Buna karşılık pişmanlığın sözle ifade edilmesi zorunlu olmayıp davranışla da gösterilebildiğinden, fail karşı duruş sergilemediği sürece zararın onun adına üçüncü kişilerce karşılanması da uygulamaya elverişli görülmüştür. Kurul, kovuşturmanın hükmün kesinleşmesine kadar sürdüğünü ve bozmanın hükmü bütün sonuçlarıyla ortadan kaldırdığını vurgular. Somut olayda kart, sahibinin rızası olmaksızın iş yerindeki cihazdan çekim yapılmak suretiyle kullanılmış, zarar ise bozulan ilk hükümden sonra ancak direnmeye konu hükümden önce fail adına bir yakını tarafından karşılanmıştır.

CGK E.2017/211 K.2017/259 Direnme Hükmünün Bozulması

TCK m.245/3'te düzenlenen, sahte oluşturulan veya üzerinde sahtecilik yapılan banka ya da kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlama suçunu işlemeyi amaçlayan fail, önce m.245/2'de sayılan kartı üretme, satın alma veya kabul etme fiillerinden birini gerçekleştirmek zorundadır; bu nedenle ikinci fıkradaki suçlar o fail yönünden geçit suçu niteliğindedir. Tehlike suçu olan m.245/2'nin oluşması için kartın sahte biçimde bizzat failce düzenlenmesi veya seçimlik hareketlerle elde edilen banka ya da kredi kartının ayrıca kullanılması gerekmez.

Detaylı özeti gör

Karar, geçit suçu nitelendirmesini görünüşte içtima çerçevesinde ve koşulları birbirinden ayırarak açıklamaktadır. Buna göre geçitli suçtan söz edilebilmesi için normlar arasında açık asli-yardımcı ilişki bulunmaması, korunan hukuki değerlerin aynı nitelik ve türde olması, ağır suça ancak hafif suç basamağından ulaşılabilmesi, her iki suçun fail ve mağdurunun aynı kişiler olması ve failin kastının başlangıçtan itibaren ağır neticeye yönelmiş bulunması aranmıştır. Kurul ikinci fıkranın kapsamını sınırlayan bir ölçüt de getirir: sahte kartın başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilmesi gerektiğinden, hiçbir hesapla ilişkilendirilmeyen bir kartın üretilmesi ya da kendisine kart verilmeyen kişinin kendi hesabına kart ürettirmesi bu suçu oluşturmaz. Gerçeğe aykırı bilgi ve belgeyle bankaya başvurularak alınan kartın sahte sayılıp sayılmayacağı yolundaki öğreti tartışması aktarılmış, başvuruya uygun biçimde üretilse de içerdiği bilgiler gerçeğe aykırı olduğundan kartın sahte kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

8.CD E.2024/9121 K.2024/3972

Kredi kartı sözleşmesi düzenlendikten sonra kartın üretilmesi TCK m.245/2, sahte üretilen kart kullanılarak menfaat sağlanması ayrıca m.245/3 kapsamındadır; 5464 sayılı Kanun m.37/2 yalnız sözleşmenin imzalanmasını da kapsayan aşamaya kadar uygulanabilir. Aynı bankaya ait kartın değişik zamanlarda kullanılması hâlinde m.245/3'ün yanında TCK m.43 de uygulanır.

Detaylı özeti gör

Somut olayda sanık, kardeşinin kimlik bilgileriyle kendi fotoğrafını birleştirerek oluşturduğu sahte kimlikle iki ayrı bankaya başvurmuş; kardeşi adına iki kredi kartı tahsis ettirip bu kartlarla ayrı ayrı harcama ve nakit avans çekimi yapmıştır. Sübut değerlendirmesi, bankaların yazı cevapları ve hesap özeti dökümleri ile başvuru belgeleri ve sanığın ikrarına dayanmaktadır. Her iki başvuruda sunulan kimlik fotokopisindeki resmin sanığa ait olduğu da saptanmıştır. Daire, iki farklı bankaya ait sahte kartların farklı tarihlerde kullanıldığının sabit olması karşısında kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükümde hukuka aykırılık görmemiş, vicdani kanının dosyadaki belge ve bilgilerle uyumlu kesin verilere dayandırıldığını belirterek sair temyiz itirazlarını reddetmiştir. Dosyanın daha önce, hükmün suçtan zarar gören bankaya tebliğ edilmemesi nedeniyle eksikliğin giderilmesi için mahkemesine tevdi edildiği, bankanın sonrasında temyiz talebinde bulunmadığı da kararda yer almaktadır.

İlkeler ilgili kararlardan derlenmiştir; tam karar metni esas alınmalıdır. Yargıtay içtihadı zamanla değişebilir.

İlgili Bölge Adliye Mahkemesi (İstinaf) Kararları

Aşağıdaki özetler, ceza dairelerinin ilgili TCK maddesine ilişkin kararlarından derlenmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi E. 2018/518 K. 2020/263 İstinaf Kabulü / Kaldırma

Bu olayda BAM, rızayla yalnız belirli bir tutarı çekmek üzere verilen kredi kartıyla rızayı aşan çekim ve harcamaların güveni kötüye kullanma değil, TCK m.245/1 kapsamında zincirleme banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması olduğunu kabul etmiştir.

Detaylı özeti gör

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi, mesai arkadaşından yalnız 2.000 TL çekmek üzere kredi kartını alan sanığın, yaklaşık on beş gün içinde beş ayrı işlemle toplam 10.000 TL civarında nakit çekim ve harcama yapmasını incelemiştir. İlk derece mahkemesi eylemi güveni kötüye kullanma sayarak TCK m.155/1 uyarınca mahkumiyet kurmuştur. Daire, Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararına atıfla m.245/1'in unsurlarını sıralamış ve 'her ne suretle olursa olsun' ifadesinin kartın suç oluşturmayan yollarla ele geçirildiği halleri de kapsadığını belirtmiştir. Kart hukuka uygun biçimde ele geçirilmiş olsa bile sahibinin rızası dışındaki kullanımın yaptırıma bağlandığını kabul etmiştir. Rızayı aşan çekim ve harcamaları zincirleme banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçu olarak nitelendirmiştir. 3 Mart 2020 tarihli kararda ilk hükmü kaldırmış, TCK m.245/1 ve m.43/1 uyarınca yeni hüküm kurmuş, yalnız sanık istinaf ettiğinden CMK m.283 gereği sonuç cezayı önceki hükümdeki miktarla sınırlamıştır.

Kararlar, künyelerinde belirtilen tarihteki olay ve mevzuat çerçevesinde değerlendirilmelidir. Güncel kanun metni ve sonraki değişiklikler ayrıca dikkate alınmalıdır; tam karar metni esas alınır.