Adana Avukat Saim İncekaş | Adana Boşanma Avukatı, Ceza Avukatı, Şirketler ve Miras Avukatı Adana Avukatlık Hizmetlerinde Güven ve Tecrübe T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ
: TARSUS 1. AİLE MAHKEMESİ
TARİHİ
: 12/07/2018
NUMARASI
: 2017/10 E 2018/484K
DAVACI
:K1-TC:-N1
DAVALI
:K2-TC: -N2- A2
DAVANIN KONUSU
: Mal Rejiminden Kaynaklanan Davalar (Katılma Alacağı)
KARAR TARİHİ
: 30/10/2020
KARAR YAZMA TARİHİ
: 30/10/2020
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen mahkemenin kararına karşı, davacı erkek tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu, dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderildiği ve istinaf isteminin süresi içerisinde yapıldığı anlaşılmakla dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosyanın bütün halinde tetkikinden;davacı dava dilekçesinde özetle; davalı ile 07/12/1997 tarihinde evlendiklerini, davalının SGK’dan emekli olup yaklaşık 1.300TL maaş aldığını, 6 adet gayrimenkulünün bulunduğunu, 2015 yılında Marmaris’ten ev almak istediklerini, ev için F1bank’tan 70.000TL konut kredisi çekildiğini, davalının kendisini ödemesi mümkün olmayan bir miktarda borçlandırdığını, Marmaris’ten Tarsus’a taşınmalarından sonra davalının kendisine para vermemeye başladığını, kira aldıkları evleri annesinin yaptırdığını söylediği, zor durumda kalması nedeniyle kiracı para getirmeye geldiğinde parayı istediğini ancak davalının parayı fırlattığını, kredi ödemelerine yardım etmediğini, mal ayrılığı rejimine geçmek için dava açtığını, ancak davanın uzun sürmesi nedeniyle bu davayı açmak zorunda kaldığını, kendisi 88.000TL borç öderken davalının sadece 15.000TL civarında borç ödemesine katkıda bulunduğunu, maaşını ve kiraları biriktirip gizli bir banka hesabında veya annesinin hesabında topladığını, kendisine de konut kredisi, bireysel emeklilik, araba vergisi benzin gideri, alınan televizyon ve klima borcu, diğer kredi kartları borçlarını ödettiğini bu nedenlerle davalının TMK 198 ve 186. Maddelerine göre aile birliğinin borç ve giderlerine gücü oranında katılımının sağlanmasını, davalının annesinden borç aldığını belgelemesi halinde bu borcun ve konut kredisinin ödenmesinde davalının katkı payının belirlenmesini talep ve dava etmiş, davalı cevap dilekçesinde özetle;
11/02/2015 tarihinden bu yana emekli maaşı aldığını, kendi maaşı olmasına rağmen tapusu da davacının üzerinde olmasına rağmen davacıya para verdiğini, bunun dışında babasından miras yoluyla gelen parayı çeşitli ve banka hisse senetlerinde çoğaltarak yayla evi aldığını, yine arsa alıp ev yaptırdığını, bunlardan gelen kirayı davacıya ev ve araba alırken davacıya verdiğini, geriye kalan parayla dört çocuğunun ihtiyaçlarını giderip evin geçimini sağladığını, 25/11/2016 tarihinde davacının bilinçli bir şekilde evde olay çıkararak kendisini dövdüğünü, uzaklaştırma kararıyla birlikte evden ayrıldığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiş,
Tarsus 1. Aile Mahkemesinin 12/07/2018 tarih 2017/10 esas 2018/484 karar sayılı kararında özetle; davanın reddine karar verilmiş, davacı süresinde sunduğu istinaf dilekçesinde özetle; gerekçeli kararda talep edilen katılma alacağının başlangıç tarihinin belirtilmediği yönünde ifade bulunduğunu, tarih belirtilmese dahi çekilen kredinin tarihi, evden ayrılma tarihi ve edinilmiş malların borçlarının belli olduğunu, Marmaris ilçesindeki kiracının kirayı ödemediği için mahkeme kararıyla tahliye edildiğini, avukat ve dava masraflarını kendisinin ödediğini, davalının katkıda bulunmadığını, 6 adet ev ve dükkan kirası alan davalının bir de nafaka ile ödüllendirilmesinin hakkaniyetli olmadığını, mal tasfiyesi davasında davalının borcunu ödediği evin ve eşyaların da yarı yarıya ortak olacağını, ev eşyalarından televizyon, masa, davalının arabası için yaptığı masrafların kredi ödemesi, Marmaris ilçesindeki ev için konut kredisi ve annesinden inşaat için aldığı iddia edilen paranın evden ayrılmadan önceki harcamalar olduğunu, bütün borcun tamamen kendisi tarafından ödenmek zorunda bırakılmasının hakkaniyetli olmayacağını, edinilmiş mallara katılma rejiminin sadece evlilik birliği içinde alınan mallardaki kanuni hak sahipliği için değil, edinilmiş malların borçların ödenmesi için de eşlerin ekonomik gücü oranında katılımı anlamına geldiğini, bu nedenlerle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davalının boşanma davası tarihinden öncesi borçların ödenmesi için katkı payının belirlenmesi için istinaf kanun yoluna başvurduğu anlaşılmıştır.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
HMK 355. maddesine göre, resen gözetilecek kamu düzenine aykırı haller dışında istinaf incelemesi, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır.
Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 sayılı HMK mad. 33). İddianın ileri sürülüş şekline göre, dava diğer eşin evlilik birliğinin giderlerine katılması ve yapacağı parasal katkıyı belirlemesi için hakimin müdahalesinin talebidir.
TMK 186/3. Maddesinde “Eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katılırlar.” TMK 196. maddesinde, “Eşlerden birinin istemi üzerine hâkim, ailenin geçimi için her birinin yapacağı parasal katkıyı belirler. Eşin ev işlerini görmesi, çocuklara bakması, diğer eşin işinde karşılıksız çalışması, katkı miktarının belirlenmesinde dikkate alınır. Bu katkılar, geçmiş bir yıl ve gelecek yıllar için istenebilir.” TMK 198. maddesinde “Eşlerden biri, birliğin giderlerine katılma yükümlülüğünü yerine getirmezse, hâkim onun borçlularına, ödemeyi tamamen veya kısmen diğer eşe yapmalarını emredebilir.” hükmü düzenlenmiştir.
Taraflarca sunulan, İlk Derece Mahkemesince toplanan tüm delillere ve davacı tarafından gösterilen istinaf nedenlerine göre yapılan incelemede; tarafların 09/12/1997 tarihinde evlendikleri, müşterek 4 çocuklarının bulunduğu, davacı erkeğin İmamoğlu Tapu Müdürlüğünde çalıştığı, dava tarihi itibariyle aylık 4.100,00TL maaş aldığı, ayrıca üzerine kayıtlı 4 adet taşınmaz ve arabasının bulunduğu, bir taşınmaza da davalı kadın ile birlikte müşterek malik oldukları, davalı kadının ise emekli olduğu aylık 1.300TL emekli maaşı aldığı, üzerine kayıtlı 17 adet taşınmaz ve 1 adet aracının bulunduğu, davacı erkeğin Marmaris’te bulunan taşınmaz alınırken F1bank’tan 70.000TL tutarlı kredi çektiği, taraflar arasında 12/10/2017 tarihinde Tarsus 1. Aile Mahkemesinin 2017/610 esas sayılı dosyasında açılan boşanma davasının derdest olduğu, Marmaris’teki taşınmazın kredi borcunun ödenmesi ve müşterek hanenin diğer borçları nedeniyle taraflar arasında anlaşmazlıkların yaşandığı, her ne kadar hakim tarafından diğer eşin yapacağı katkının geçmiş ve gelecek yıllar için istenebileceği belirtilmiş ise de dinlenen tanık beyanlarından evlilik birliği devam ederken davalı kadının birlik yükümlülüklerine katkıda bulunmadığına ilişkin bir delilin dosya kapsamında mevcut olmadığı, dinlenen davacı ve davalı tanık beyanlarında davacı erkeğin müşterek haneden ayrılmasından önce davalı kadının müşterek hanenin giderlerine katkısının bulunduğunun ve müşterek çocukların tüm ihtiyaçlarının davalı kadın tarafından karşılandığının belirtildiği, boşanma davası açıldıktan sonra ise taraflar ayrı yaşama hakkını kazanacağından davacı erkeğin bu döneme ilişkin olarak bir talepte bulunamayacağı, bunun dışında davacı erkeğin Marmaris’te sahibi olduğu taşınmaz bakımından boşanma dava tarihinden sonra ödenen kredi miktarının davacı erkeğin şahsi malı olması nedeniyle mal rejimi davasında göz önünde bulundurulacağı, aynı şekilde edinilmiş mallara katılma rejimi döneminde davalı kadın tarafından edinilmiş bir mal var ise davacı erkeğin de bu mallar üzerinde alacak hakkının bulunacağı, neticeten ilk derece mahkemesinin kararının usul ve yasaya, hakkaniyet ilkesine uygun bulunduğu anlaşılmakla davacı erkeğin istinaf başvurusunun HKM 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine oybirliği ile karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM
:
Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-
Davacı erkeğin Tarsus 1. Aile Mahkemesinin 12/07/2018 tarih, 2017/10 Esas 2018/484 Karar sayılı ilamına yönelik istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince
ESASTAN REDDİNE,
2-
Davacının, istinaf başvurusu nedeni ile peşin alınan 35,90TL karar ve ilam harcının talep halinde kendisine iadesine,
3-
Davacı tarafından, istinaf başvurusu nedeni ile yapılan yargılama giderinin, davacının istinaf başvurusunun reddine karar verildiğinden kendi üzerinde bırakılmasına,
4-
Davacı tarafından istinaf nedeniyle yatırılan gider avansından kullanılmayan kısmının kendisine iadesine,
5-
Kararın, HMK 359-(4) maddesi gereği ilk derece mahkemesi tarafından çıkarılmasına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddeleri gereğince
KESİN olmak üzere
OY BİRLİĞİYLE karar verildi. 30/10/2020
