TMK Madde 184 - Boşanmada yargılama usulü

Madde 184, boşanmada yargılama usulünün kural olarak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’na tâbi olmasını öngörmekte; aynı zamanda bu genel rejime altı saklı kural eklemektedir. Birinci bent uyarınca hâkim, boşanma veya ayrılık davasının dayandığı olguların varlığına vicdanen kanaat getirmedikçe bunları ispatlanmış sayamaz; hâkimin iç değerlendirmesi ispat eşiğinin merkezindedir. İkinci bent ise bu olgular bakımından hâkimin re’sen veya taraf istemi üzerine yemin önermesini engeller.

Üçüncü bent, tarafların boşanma davasının dayandığı olgular hakkındaki ikrarını hâkim bakımından bağlayıcı olmaktan çıkarır. Dördüncü bent hâkime kanıtları serbestçe takdir yetkisi tanır; her delilin ispat değeri, hâkimin vicdani değerlendirmesine bırakılmıştır.

Beşinci bent, boşanma veya ayrılığın fer’i sonuçlarına ilişkin anlaşmaların hâkim tarafından onaylanmadıkça geçerli olmamasını hükme bağlar; gerekçede bu kural, fer’i sonuç anlaşmalarının çocuğun velayet altında bulunduğu hâllerde vasinin katılımını gerektirebileceği düşüncesine dayandırılmıştır. Altıncı bent, taraflardan birinin istemi üzerine hâkimin duruşmanın gizli yapılmasına karar verebileceğini düzenlemekte olup özel hayata saygı esası bu yetkinin kullanım çerçevesidir.