Adana BAM, 5. HD., E. 2019/989 K. 2020/969 T. 11.11.2020

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :

ADANA 6. SULH HUKUK MAHKEMESİ

KISITLI:

K1
– -N1-A1

VASİ:

K2
– -N2- A2

DAVANIN KONUSU :

Vasi Tayini Talebi
İSTİNAF YOLUNA

BAŞVURAN KISITLI :

K1

TALEP KONUSU :

Mahkeme Kararının Kaldırılması

KARAR YAZIM TARİHİ :

11.11.2020
Adana 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 26.04.2018 tarih 2017/287 Esas 2018/543 Karar sayılı kararı ile kurulan hüküm nedeniyle kısıtlının istinaf başvurusu ile ilgili yapılan esas incelemesinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

DAVA DİLEKÇESİNDE ÖZETLE: davacı, kısıtlanması talep edilen kişinin hasta olduğunu, hak ve menfaatlerini koruyamaz durumda olduğunu ve vasi olarak tayinine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARI:

Davanın Kabulüne , K3 ve K4 ‘den olma, 01/01/1956 A3 doğumlu, N1 T.C. kimlik numaralı K1 ‘in 4721 sayılı T.M.K’un 405.maddesi gereğince Kısıtlanmasına,Kısıtlıya K5 ve K6 ‘dan olma, 07/01/1972 A4 doğumlu, N2 T.C. kimlik numaralı K2’in 4721 sayılı T.M.K.’ nun 413. maddesi gereğincevasi olarak atanmasına,Harçlar Kanununa göre harç alınmasına yer olmadığına, Mahcura ait ne gibi menkul gayrimenkul ve sair gelirleri var ise vasi tarafından cins, adet ve kıymetlerini gösterir listenin 1 ay içerisinde Mahkememizevermesine,Malları var ise Vasi tarafından defter tanzimi ile senede bir kez Mahkememize hesap vermesine
, karar verildiği anlaşılmıştır.

KISITLININ İSTİNAF TALEBİNDE
İLERİ SÜRÜLEN

SEBEPLERİ: kendisinin heyet öncne çıktığında heyetin kendisi ile konuşmadan ve tarafına hiçbir şey sorulmadan kanaat oluşturarak ve karara dayanak olan raporu düzenlediğini ve raporun geçerli ve yeterli olmadığını, tarafına vasi olarak atanan eşinin tek derdinin kendisini yönetmek olduğunu ve parasını elinden almak olduğunu,

Eşinin rahatsız olduğunu ve Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğünü ve sürekli ilaç kullandığını, sadece kendisinin değil, vasi olarak atanan eşinin de yeterince inceleme ve araştırma yapılmadan vasi olarak karar verildiğini belirterek, ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLER:

Yazılı beyanlar, sağlık kurulu raporu ve tüm dosya kapsamı.

DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE:

Dava, vasi tayini talebidir.

İstinaf incelemesi
HMK 355. Madde gereğince istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle ve resen de kamu düzenine aykırılık yönünden sınırlı olarak yapılmış olup,
Davacı eşi K1’in psikolojik rahatsızlıkları bulunup, vasi olarak atanmayı talep etmiştir.

Mahkeme duruşma açılmaksızın rapor alıp, gerekli evrakları topladıktan sonra davanın kabulü ile K1’e eşi K2’in vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Kısıtlı tarafından karar istinaf edilerek kararın duruşma açılmadan ve kendisinin rapora ve talebe ilişkin beyanları alınmadan karar verildiği, bunun mümkün olmayıp eşinin kendisini yönetmek isteyip parasını almak için bu davayı açtığını, vasinin de sürekli ilaç kullandığından kararın kaldırılması talep edilmiştir.

Adana 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.09.2018 tarih 2018/83 D.İş sayılı dosyası ile vasinin şahsına yönelik talepler yönünden ret kararı verilmiş, ve diğer istinaf sebepleri yönünden dosya dairemize gönderilmiştir.

Mahkemece, duruşma yapılmadan dosya üzerinde yapılan inceleme ile kısıtlı adayı hakkında alınan sağlık raporu uyarınca ve yazılan müzekkerlere doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Vesayete ilişkin hükümler kamu düzenine ilişkindir. HMK’nun 382.maddesinde vesayet işlerinin çekişmesiz yargı işi olduğu, 385.maddesinde niteliğine uygun düştüğü ölçüde basit yargılma usulünün uygulanacağı, 317.maddesinde davalıya tebligat yapılması gerektiği, 320.maddesinde mahkemenin mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinde karar verebileceği hükme bağlanmış olup, mahkemece 320/1 maddesi gözetilerek dosya üzerinden karar verilmiş ise de, varılan sonucun maddenin yanlış yorumlanmasından kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

Bu maddeye göre, hukuken mümkün olan hallerde duruşma yapmadan karar verilebilir. Yine kanunun dosya üzerinde karar verilmesine hakime taktir hakkı tanıdığı durumlarda karar verilebilir. HMK’nun hukuki dinlenme başlıklı 27.maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hak yargılama ile ilgili bilgi sahibi olmasını da içerir. Hukuki dinlenme hakkının gereği olarak taraflar duruşmaya çağrılmadan hüküm verilmemesi Anayasa’nın 36.maddesi ile düzenlenen iddia ve savunma hakkının kullanılmasına olanak tanınması ilkesinin doğal bir sonucudur.

Basit yargılama usulüne tabi dava ve işlerde HMK’nun 320/1 maddesi uyarınca mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinde karar verebilmekte ise de, vesayet kararı kişilerin özgürlükleri bakımından ağır sonuçlar doğruna kişi için yeni bir hukuki statü meydana getiren hukuki bir işlem olduğundan HMK’nun 27 maddesi de nazara alınarak davalı taraf dinlenip veya kanuni şekillere uygun olarak duruşmaya davet edilerek karar verilmesi gerekirken duruşma açmadan evrak üzerinde karar verilmesi doğru değildir.

Açıklanan nedenlerle; Mahkemece deliller toplanmadan ve eksik inceleme ile karar verilmiş olması nedeniyle,
Yerel Mahkeme kararının HMK.’nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca esası incelenmeden kararın kaldırılmasına dairaşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM:
1
-İstinaf başvurusunun kabulü ile HMK’nın 353/1-a-6 maddesi gereğince Adana 6.Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 26.04.2018 tarih ve 2017/287 Esas 2018/543 sayılı kararının
Esası İncelenmeden
KALDIRILMASINA,

2-
Dosyanın, gerekçede bahsedilen eksiklikler giderilerek, deliller toplanarak davanın yeniden görülüp, yeni bir karar verilmesi için mahkemesine
İADESİNE,

3-
Davanın niteliği gereği harç alınmasına yer olmadığına,

4-
İstinaf talebi sırasında alınan İstinaf başvuru harcı ve diğer istinaf giderlerinin yargılama masrafı olarak İlk Derece Mahkemesince değerlendirilmesine,
5
–
Kararın tebliği, harç vb. hususların 6100 Sayılı HMK’nın 359/3 md. uyarınca
İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.’nın 353/1-a maddesi gereğince
KESİN olarak
11/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.