Madde Metni
Hukuk Muhakemeleri Kanunumuzun 6. maddesi şu şekildedir:
| HMK Madde 6: | Mahkemelerde Yetki – Genel yetkili mahkeme Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Yerleşim yeri, 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre belirlenir. |
Maddenin bağlı bulunduğu başlıklar şu şekildedir:
| Birinci Kısım: | Genel Hükümler |
| Birinci Bölüm: | Görev, yetki ve yargı yeri belirlenmesi |
| İkinci Ayırım: | Yetki |
| Madde başlığı: | Genel yetkili mahkeme |
Gerekçe
Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 6. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
1086 sayılı Kanunun 9. maddesinin birinci fıkrasında olduğu gibi, davalının yerleşim yeri mahkemesi, genel yetkili mahkeme olarak kabul edilmiştir. Türk Medeni Kanununun 19. maddesindeki düzenlemeye paralel olarak, kavram birliğini gerçekleştirmek amacıyla, “ikametgah” yerine “yerleşim yeri” kavramı kullanılmıştır. Hükümde, gerçek kişiler dışında, tüzel kişi ifadesine yer verilerek, “yerleşim yeri” kavramının her ikisi için de geçerli olduğu, belirtilmek istenmiştir. Ayrıca, davalının, davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri esas alınarak, davalının daha sonra yerleşim yerini değiştirmesi halinde, mahkemenin yetkisinin bundan etkilenmesi ve yetkisiz hale gelmesi önlenmiştir.
Maddenin ikinci fıkrasında, genel yetkili mahkemenin belirlenmesinde esas alınan, “yerleşim yeri”nin neye göre ve nasıl belirleneceği konusunda doğabilecek tereddütleri gidermek amacıyla, “yerleşim yerinin Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre” belirleneceği konusunda açıklık getirilmiştir.
Not: Bu sayfada yer alan “Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 6. maddesi” direkt olarak “mevzuat.gov.tr” isimli Türkiye Cumhuriyeti kanunlarının paylaşıldığı resmi web sitesinde yer aldığı şekilde aynen paylaşılmaktadır. Maddeyi etkileyen kanun değişiklikleri takip edilmekte ve tarafımızca güncellenmektedir.
