TMK Madde 279 - Aile konutu ve ev eşyası

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın murisin ölüm tarihi itibarıyla davacı sağ kalan eş ile muris tarafından aile konutu olarak kullanılıp kullanılmadığı, davacının tespit davası açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığı ve davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır. Davacı kadın, miras hakkına mahsuben mülkiyetin sağ kalan eşe özgülenmesi (TMK m.240 ve m.652) talebine esas teşkil etmek üzere taşınmazın murisin ölüm tarihindeki aile konutu niteliğinin tespitini istemiş; İlk Derece Mahkemesi tapu kaydı, yerleşim yeri kayıtları ve tanık beyanlarına dayanarak taşınmazın 23.02.2018 ölüm tarihi itibarıyla aile konutu olduğunun tespitiyle davanın kabulüne karar vermiş, Bölge Adliye Mahkemesi davalılar vekilinin istinaf başvurusunu HMK m.353/1-b-1 uyarınca esastan reddetmiştir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi "İlgili Hukuk" bölümünde TMK'nın 6, 194, 240, 279 ve 652. maddelerini topluca saymış; metnin kesilen kısmında temyiz incelemesinde tarafların iddia ve savunmaları, dayanılan belgeler ile ispat kurallarına göre değerlendirme yaptığı görülmektedir. Karar, TMK m.279'a yalnızca uygulanacak mevzuatı topluca sayan "İlgili Hukuk" listesinde yer vermiş olup, bu maddenin somut uyuşmazlıktaki rolüne ilişkin ayrı bir gerekçe metinden anlaşılamamaktadır.

Davacı, tapuda davalı eşi (kocası) adına kayıtlı taşınmazın 1/2 payı üzerinde kendisine intifa hakkı tanınmasını talep etmiş; yerel aile mahkemesi istemi TMK m.254 ve m.279 çerçevesinde değerlendirerek reddetmiştir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi işin esasına girmemiş, yerel mahkemenin yaptığı vasıflandırmaya göre uyuşmazlığın mal rejimleriyle ilgili olduğunu ve bu niteliği itibarıyla incelemenin Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait olduğunu belirterek dosyanın görevli 8. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar vermiştir (03.06.2013). TMK m.279, kararın esasında değil yalnızca yerel mahkemenin uyuşmazlığı mal rejimi çerçevesinde değerlendirirken m.254 ile birlikte dayandığı maddelerden biri olarak anılmış olup, 2. HD'nin maddenin içeriğine ilişkin esasa dair bir yorumu bulunmamaktadır; karar bir görev/gönderme kararı niteliğindedir.