TBK Madde 1 - Sözleşmenin kurulması: Genel olarak

Davacı, davalı ile imzaladığı 22.02.2018 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesinde dükkanın 30.06.2018 tarihine kadar bitirilip eksiksiz teslim edileceğinin taahhüt edildiğini, eksikliklerin giderilmemesi yüzünden taşınmazı kiraya veremediğini ileri sürerek şimdilik 2.157,80 TL istemiştir. Davalı, sözleşmenin resmî şekilde yapılmadığını, kendisinin malik değil yalnızca emlak komisyoncusu olduğunu savunmuştur. İlk Derece Mahkemesi, taşınmazı satanın dava dışı önceki malik olduğu ve davalının satışa yalnızca aracılık ettiği gerekçesiyle davayı pasif husumet yokluğundan usulden reddetmiş; Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Özel Dairenin bozması üzerine İlk Derece Mahkemesi direnmiştir. Hukuk Genel Kurulu, davalının sözleşmeyi kendi kaşesi üzerine satıcı sıfatıyla imzaladığını ve tapu devrinin gerçekleşmesiyle adi yazılı sözleşmenin geçerli sayılacağını belirterek direnme kararını oy çokluğu ile bozmuştur.

Davacı, 1996 yılında alınan ticari taksi plakasının yaşı küçük olduğu için ağabeyi olan davalı adına tescil edildiğini, davalının 18.01.1996 tarihli belgeyle plakada hakkı bulunmadığını ve istenildiği an devretmeyi taahhüt ettiğini ileri sürerek kaydın iptalini ve kendi adına tescilini istemiş; davalı, belgeyi ölüm döşeğindeki annesinin son isteğini yerine getirmek için imzaladığını, davacının plakanın alımına katkısı olmadığını savunmuştur. Diğer kardeşler de asli müdahale ve birleşen davayla plaka üzerinde pay talep etmiştir. Yerel mahkeme belgenin düzenleniş amacının farklı olduğu gerekçesiyle asıl davayı kısmen kabul edip plakayı on altı paya bölmüş, birleşen davayı kabul etmiş; Özel Daire, belgenin tek taraflı borç ikrarı içeren bağlayıcı bir sözleşme olduğu gerekçesiyle bozmuş, mahkeme direnmiştir. Hukuk Genel Kurulu, imzası inkâr edilmeyen belgenin kesin delil niteliğinde bulunduğunu ve geçerliliğinin tanık imzasına bağlı olmadığını belirterek direnme kararını bozmuştur.