HMK Madde 370 - Onama kararları

Bu madde, Yargıtayın onama kararlarına ilişkin esasları ve düzelterek onama yetkisini düzenler. İlk fıkra, Yargıtayın onama kararında, onadığı kararın hukuk kurallarına uygunluk gerekçesini göstermek zorunda olduğunu belirtir. İkinci fıkra, temyiz olunan kararın esas yönünden kanuna uygun olup da kanunun olaya uygulanmasında hata edilmiş olması nedeniyle bozulması gerektiği ve bu husus hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı hâlde Yargıtayın kararı düzelterek onayabileceğini öngörür; ancak esas yönünden kanuna uygun olmayan kararlar ile hâkimin takdir yetkisi kapsamında karara bağladığı edalar bu kapsam dışındadır. Üçüncü fıkra aynı hükmün kimlik yanlışlıkları ile yazı, hesap veya diğer açık ifade yanlışlıklarına da uygulanacağını, dördüncü fıkra ise usule ve kanuna uygun bir kararın gerekçesi doğru bulunmazsa gerekçenin değiştirilerek ve düzeltilerek onanacağını gösterir.

Düzenleme, onamanın gerekçeli olması ilkesini kurar ve bozma yerine düzelterek onamaya imkân tanıyarak belirli hâllerde yargılamanın uzamasını önler. Düzelterek onama, yalnızca kanunun olaya uygulanmasındaki hatanın yeniden yargılamayı gerektirmeden giderilebildiği durumlarla, kimlik ve açık ifade yanlışlıklarıyla sınırlıdır; esasa aykırı kararlar ve hâkimin takdirine bırakılmış edalar için bu yola başvurulamaz. Gerekçenin yanlış olması hâlinde ise karar bozulmaz, gerekçe değiştirilip düzeltilerek onanır.