TK Madde 59 - Tebliğ mazbatalı kapalı zarf

Özel hayatın gizliliği, hakaret, şantaj ve tehditle ilgili hükümler temyiz edilmiştir. Daire, gerekçeli kararın önceki tebliğ zarfında bulunduğu kanıtlanamadığından sanık müdafilerinin öğrenme üzerine yaptığı başvuruyu süresinde kabul etmiştir. Tehdit yönünden temyiz incelemesine yer olmadığına karar verilmiş; incelenen özel hayat, hakaret ve şantaj davalarında ise zamanaşımı nedeniyle hükümler bozularak davalar düşürülmüştür. Tebligatın usulsüzlüğü tek başına davaları düşüren neden değildir.

Cinsel istismar davasındaki direnme kararının temyiz incelemesinde, Bakanlığın davadan haberdar edilmesi ve katılan vekiline kararın tebliği ön sorunları ele alınmıştır. CGK, katılan vekiline gönderilen zarfın daha önceki tarihli genel evrak kaydı taşıdığını ve direnme kararını içerdiğini göstermediğini belirlemiştir. Katılan vekili ile Bakanlığa gerekçeli karar tebliğ edilip kanun yolu hakları sağlanmak üzere dosya gönderilmiş; suçun esası incelenmemiştir. Zarf içeriğine ilişkin ikinci ön sorun oybirliğiyle çözülmüştür.

Beraat eden iki kişinin tutuklu kaldıkları süreler için açtıkları tazminat davalarında, taraf vekillerinin temyizlerinin süresinde olup olmadığı incelenmiştir. CGK, ilk tebliğlerde alıcı ve zarf içeriğinin yeterince belgelenmemesi nedeniyle sonraki tebliğleri esas almış ve temyizleri süresinde kabul etmiştir. Esas incelemesinde ise beraat kararlarının kesinleşmesinden on yıldan fazla sonra açılan davaların reddi gerektiği gerekçesiyle direnme hükümlerini bozmuştur. Bu sonuç 466 sayılı Kanun kapsamındaki tarihsel uyuşmazlığa ilişkindir.

Resmî belgede sahtecilik mahkûmiyetine ilişkin kanun yararına bozma incelemesinde hükmün kesinleşip kesinleşmediği ön sorun olmuştur. CGK, eski adrese yapılan tebliğde adres araştırmasının ve zarf içeriğinin belgelendirilmesinin eksik olduğunu belirlemiştir. Daha sonra cezaevine gönderilen gerekçeli kararın teslim edilip edilmediğinin araştırılması için önceki kanun yararına bozma kararı kaldırılmış ve dosya ilgili Daireye gönderilmiştir; suçun esası hakkında yeni sonuç kurulmamıştır.

Gözaltı sonrasında beraat eden davacının manevi tazminat isteminin reddi temyiz edilmiştir. CGK, ilk tebliğ zarfında gerekçeli karar bulunduğunun yeterince belgelenmediğini belirterek sonraki tebliği esas almış ve temyizi süresinde kabul etmiştir. Esas incelemesinde, gözaltı süresinin makul olduğu gerekçesiyle tazminatın tümden reddini uygun görmeyip hakkaniyete uygun tazminat belirlenmesi için direnme hükmünü bozmuştur. Karar 466 sayılı Kanun kapsamındaki tarihsel talebe ilişkindir.