Tebligat Kanunu’nun 62 nci maddesi, kanunun nasıl uygulanacağını değil, yürürlüğe girmesiyle birlikte hangi metinlerin kaldırıldığını gösterir. Pratikteki karşılığı dar ama nettir: dosyada dayanılan bir hüküm bu listede yer alıyorsa, o hüküm artık dayanak olamaz. Listenin kendisi, tebligata ilişkin düzenlemelerin o tarihte kaç ayrı kanuna dağılmış olduğunu da ortaya koyuyor.
İlk altı bent tek tek sayılmıştır ve kapsamları aynı değildir:
- Birinci bent, adli evrakın PTT İdaresi vasıtasıyla tebliğine dair kanunu ve ona ek 4347, 4574, 4856 ve 5045 sayılı kanunları bütünüyle kaldırır.
- İkinci bent, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 81 inci maddesinin yalnız ikinci fıkrası ile 10 ncu faslının birinci kısmıyla sınırlıdır.
- Üçüncü ve dördüncü bentler, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 36, 37, 38, 271 ve 274 üncü maddelerini ve Askeri Muhakeme Usulü Kanununun 74, 75 ve 76 ncı maddelerini kaldırır.
- Beşinci bent Noterlik Kanununun 33 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 75 inci maddesini, altıncı bent Harçlar Kanununun 33 üncü maddesini kapsar.
Kaldırma kimi yerde bir kanunun tamamını, kimi yerde tek tek maddeleri, kimi yerde yalnız bir fıkrayı veya bir faslın bir kısmını hedefler. İlk altı bentte sayılmayan fıkralar bu bentlerle kaldırılmış değildir; bu bentlerin kapsamını genişleterek okumak yanlış sonuç verir.
Yedinci bent, 7201 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte mevcut olup bu Kanuna uymayan diğer kanun hükümlerini hedefleyen genel bir ilga kaydıdır. Metin, adı verilmeyen hangi hükümlerin aykırı olduğunu tek tek göstermez. Bu bent, daha sonra çıkarılan kanunları kendiliğinden hükümsüz kılan sürekli bir üstünlük kuralı gibi okunamaz.
Madde, kaldırdığı hükümlerin yerine neyin geçtiğini söylemez. TK m.61 ise bundan ayrı olarak, yalnız iki eski metne yapılmış tebligat atıflarının nasıl okunacağını düzenler: diğer kanunların tebligat konusunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa ve adli evrakın PTT İdaresi vasıtasıyla tebliğine dair kanuna atıf yaptığı yerlerde Tebligat Kanunu hükümleri uygulanır. Bu düzenleme yalnız o iki metne yapılan atıfları kapsar; bu maddede sayılan öteki kanunlara atıf varsa cevap aynı yerden okunamaz.
Son olarak, bentlerde anılan madde numaralarının hiçbiri Tebligat Kanunu’na ait değildir; her biri anıldığı kanunun kendi maddesidir.
