HMK Madde 389 - İhtiyati tedbirin şartları

Karar, ihtiyati tedbirin HMK'nin 389. maddesindeki koşulların somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesine ilişkindir. Somut olayda dava, ticari şirkette yöneticinin azli ve şirkete kayyım atanması talebine yönelik olup, davacı Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden hem davalı şirkete tedbiren yönetim kayyumu atanmasını hem de şirketin taşınmazları, banka hesapları, araçları ve menkul mallarına ihtiyati tedbir konulmasını istemiştir. İlk derece mahkemesi 14/10/2024 tarihli ara kararı ile bu istemleri reddetmiş, davacı vekili istinafa başvurmuştur. Adana BAM 9. Hukuk Dairesi, dava konusu şirkette organ boşluğu bulunmadığı ve mevcut delil durumu karşısında, HMK'nin 389. maddesi anlamında kayyum atanmasını gerektirir bir durumun ve şirket mal varlığının devir ve temliklerinin önlenmesini gerektirir bir tehlikenin, davacının soyut iddiaları dışında HMK'nin 390/3. maddesindeki yaklaşık ispat koşuluna göre ispatlanamadığını belirlemiştir. Bu nedenle ihtiyati tedbir taleplerinin reddinde usul ve yasaya aykırılık görmeyerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine kesin olarak karar vermiştir.

Kararda, geçici hukuki koruma türlerinden olan ihtiyati tedbirin 6100 sayılı HMK'nın 389 vd. maddelerinde düzenlendiği belirtilmiş ve m.389 yönünden şartlar şu şekilde açıklanmıştır: "Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle bir hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşması ya da tamamen imkansız hale gelmesi veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğmasından endişe edilmesi". Ayrıca tedbirin uyuşmazlık konusu hakkında verileceği vurgulanmış; m.390/3 uyarınca haklılığın yaklaşık olarak ispat edilmesi zorunluluğu ayrı bir koşul olarak aranmıştır. Somut olayda bu yaklaşık ispatın sağlanamadığı değerlendirilerek tedbir talebinin reddine dair ilk derece ara kararı usul ve yasaya uygun bulunmuş, istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.