HMK Madde 411 - Tahkim: Mahkemenin yardımı

Bu madde, tahkim yargılamasında mahkemelerin sürece yardımının sınırını belirleyen bir kural koyar. Tek fıkrasında, mahkemelerin tahkim yargılamasına yardımının ancak tahkime ilişkin bu Kısımda açıkça izin verilmiş olan hâllerde mümkün olduğu öngörülmüştür. Böylece tahkimin kendi içinde yürüyen bir uyuşmazlık çözüm yöntemi olduğu vurgulanmakta, devlet yargısının müdahalesi genel bir yetki olarak değil, kanunun tek tek saydığı durumlarla sınırlı bir destek işlevi olarak çerçevelenmektedir.

Usul bakımından bu hüküm, tahkime ilişkin diğer maddelerin uygulanmasında bir yorum ölçütü işlevi görür. Mahkemeden hakem seçimi, tahkim süresinin uzatılması, hakem kararının iptali gibi konularda yardım istenebilmesi için, ilgili işlemin bu Kısımda açıkça düzenlenmiş bir hâle dayanması aranır. Açık bir izin bulunmayan durumlarda mahkemenin tahkim sürecine müdahale etmesi bu madde uyarınca mümkün değildir; yardımın kapsamı, yöneleceği makam ve şartları her bir özel hükümle ayrıca belirlenir. Madde, mahkeme yardımının istisnai ve sınırlı niteliğini ortaya koyan genel bir ilke hükmü olarak tahkim düzenlemesinin başında yer alır.