TMK Madde 267 - Mal ortaklığında kişisel malların yönetimi

Davacı erkek, önceki boşanma davasının reddinin kesinleşmesinden sonra ortak hayatın yeniden kurulamadığını ileri sürerek TMK m.166/4 uyarınca boşanma istemiş; davalı kadın ise davanın süresinden önce açıldığını ve tarafların bir arada yaşadığını savunarak davanın reddini, aksi hâlde velayet, nafaka ve tazminat taleplerinde bulunmuştur. İlk Derece Mahkemesi davayı kabul ederek boşanmaya, çocuğun velayetinin anneye verilmesine, çocuk lehine tedbir ve iştirak nafakasına, kadının çalışması ve düzenli geliri nedeniyle tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, kadın lehine 35.000 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminata hükmetmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi davalı kadının istinafını kısmen kabul ederek tazminatları 60.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi olarak artırmış, diğer istinaf sebeplerini esastan reddetmiştir. Temyiz aşamasında uyuşmazlık, TMK m.166/4 koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, kadın yararına nafaka koşullarının oluşup oluşmadığı ile tazminat ve nafaka miktarlarının uygunluğu noktasında toplanmış; ilgili hukuk olarak TMK m.4, m.166/4, m.174 ve m.175 ile HMK m.369-371 gösterilmiştir. Karar metni Değerlendirme bölümünde kesildiğinden nihai sonuç (onama/bozma) metinden anlaşılamamakta olup, sunulan metinde mal rejimine veya eşlerin mallarının yönetimine ilişkin geçici önlemler (TMK m.215/m.267) yönünde bir tespit bulunmamaktadır.

Boşanma davasında yerel mahkeme karar vermiş; davalı-davacı koca manevi tazminat miktarı ve velayet yönünden, davacı-davalı kadın ise her iki dava yönünden temyize gitmiştir. Daire, kocanın tüm temyiz itirazlarını ve kadının bir bend dışındaki itirazlarını yerinde görmemiş; ancak boşanma davası açılınca hakimin davanın devamı süresince eşlerin barınması, geçimi, malların yönetimi ve çocukların bakımına ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) alma zorunluluğuna (TMK m.169) dikkat çekmiştir. Karar metninde malların yönetimine ilişkin resen alınacak tedbirler arasında TMK m.242 de (m.223, 244, 262, 263, 264, 267, 215 ile birlikte) açıkça sayılmıştır. Daire, TMK m.185/3 ve 186/3 uyarınca tarafların ekonomik ve sosyal durumları gözetilerek dava tarihinden geçerli davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken bunun yapılmamasını usul ve yasaya aykırı bulmuş; hükmü bu bentteki sebeple bozmuş, kalan bölümleri ise onamıştır.