TMK Madde 139 Evlenme izni

Özet 2 fıkra · ~1 dk okuma

TMK 139, evlenme izni belgesini düzenlemektedir.

Resmi Metin

Evlenme izni

Madde 139- (1) Evlendirme memuru, evlenme koşullarının varlığını tespit ederse veya ret kararı mahkemece kaldırılırsa, evleneceklere evlenme gün ve saatini bildirir veya isterlerse evlenme izni belgesini verir.

(2) Evlenme izni belgesi, verildiği tarihten başlayarak altı ay içinde evleneceklere herhangi bir evlendirme memuru önünde evlenebilme hakkı sağlar.

↪ Bu kanunda başka maddeye git

Avukat Yorumu

Bu madde, evlenme izni belgesini düzenlemektedir. Evlendirme memuru evlenme koşullarının varlığını tespit ederse veya ret kararı mahkemece kaldırılırsa, evleneceklere evlenme gün ve saatini bildirir veya isterlerse evlenme izni belgesi verir. Evlenme izni belgesi, verildiği tarihten başlayarak altı ay içinde herhangi bir evlendirme memuru önünde evlenme hakkı sağlar.

4721 sayılı Kanun’un gerekçesinde, evlenme izin belgesiyle tarafların altı ay süreyle diledikleri evlendirme memurluğunda evlenebileceklerinin düzenlendiği belirtilmiştir. Altı aylık süre sınırı, evlenme koşullarının zamanla değişebileceği göz önünde tutularak belirlenmiş olup süre dolduğunda yeniden başvuru gerekir.

Gerekçe

Maddede, evlendirme memurunun, evlenmelerine engel hal bulunmayanlara veya evlenme istemleri ret edilmesine rağmen bu reddin mahkemece kaldırılması halinde taraflara evlenme gün ve saatini bildirmesi ya da evlenme izin belgesini vermesi hükme bağlanmıştır.

Maddenin ikinci fıkrası, evlenme izin belgesi ile tarafların altı ay içerisinde herhangi bir evlendirme memurluğu önünde evlenme hakkına sahip bulunduklarını tekrarlamaktadır.

İlgili Yargıtay Kararları

Seçilmiş 2.HD içtihatları

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E. 2023/4093 K. 2024/982 Onama

TMK m.119 uyarınca nişanlılık, evlenmeye zorlamak için dava hakkı vermez; bu karar maddeyi yalnızca ilgili hukuk çerçevesinde anıyor, somut uyuşmazlık ise boşanmada delil ve eksik inceleme noktasında düğümleniyor.

Detaylı özeti gör

Davacı erkeğin açtığı boşanma davasında uyuşmazlık, davalı kadından kaynaklanan ve ortak hayatı temelinden sarsacak nitelikte bir geçimsizliğin ispatlanıp ispatlanmadığı ile davacının dilekçeler aşamasında delile dayanmaması nedeniyle sonradan sunduğu delillere itibar edilip edilmeyeceği ve eksik inceleme bulunup bulunmadığı noktasında toplanmıştır. İlk Derece Mahkemesi, davacının iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine; Bölge Adliye Mahkemesi de istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiş, Yargıtay ise kararı 6100 sayılı HMK m.370/1 uyarınca onamıştır. Daire; tarafların iddia ve savunmaları, dayanılan belgeler, ispat kuralları ve gerekçelere göre kararın usul ve kanuna uygun olduğunu, davacı erkek vekilinin temyiz sebeplerinin bozmayı gerektirmediğini belirtmiştir. Kararda TMK m.6, m.119, m.139, m.141 ve m.166 yalnızca "İlgili Hukuk" başlığı altında sayılmış olup m.119 (nişanlanma) somut çözümde bir gerekçe oluşturmamıştır. Uyuşmazlık esas olarak boşanmada ispat yükü, dilekçeler aşamasında delile dayanma kuralı ve eksik inceleme iddiası çerçevesinde değerlendirilerek karar onanmıştır.

Karar özetleri bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır; tam karar metni esas alınmalıdır. Kaynak: Yargıtay Karar Arama.

İndeks
Bize WhatsApp'tan ulaşın!