TBK 502. Madde
Türk Borçlar Kanunumuzun 502. maddesi şu şekildedir:
Vekalet Sözleşmesi – Tanımı
Madde 502 – Vekalet sözleşmesi, vekilin vekalet verenin bir işini görmeyi veya işlemini yapmayı üstlendiği sözleşmedir.
Vekalete ilişkin hükümler, niteliklerine uygun düştükleri ölçüde, bu Kanunda düzenlenmemiş olan işgörme sözleşmelerine de uygulanır.
Sözleşme veya teamül varsa vekil, ücrete hak kazanır.
Başlık
TBK’nın 502. maddesinin ait olduğu bölüm başlık ismi şu şekildedir: İKİNCİ KISIM: Özel Borç İlişkileri – DOKUZUNCU BÖLÜM: Vekalet İlişkileri – BİRİNCİ AYIRIM: Vekalet Sözleşmesi
Madde başlığı şu şekildedir: Vekalet Sözleşmesi – Tanımı
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 502. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununun 386 ncı maddesini karşılamaktadır.
Tasarının üç fıkradan oluşan 502 nci maddesinde, vekalet sözleşmesi tanımlanmaktadır.
818 sayılı Borçlar Kanununun 386 ncı maddesinin kenar başlığında kullanılan “A. Tarifi” şeklindeki ibare, Tasarıda “A. Tanımı” şeklinde değiştirilmiştir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 386 ncı maddesinin birinci fıkrasında kullanılan “mukavele dairesinde” şeklindeki ibare, vekilin vekalet sözleşmesinden doğan borçlarının söz konusu olması nedeniyle, gereksiz görülerek Tasarı metnine alınmamıştır.
Metninde yapılan arılaştırma dışında, maddede 818 sayılı Borçlar Kanununa göre bir hüküm değişikliği yoktur.
ADALET KOMİSYONU RAPORU
– Tasarının 502 ve 503 üncü maddeleri aynen kabul edilmiştir.
TBMM Kabul Metni
502’nci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir.
