TBK 173. Madde
Türk Borçlar Kanunumuzun 173. maddesi şu şekildedir:
| TBK Madde 173: | Sözleşmede Koşullar – Bozucu koşul Sona ermesi önceden gerçekleşip gerçekleşmeyeceği bilinmeyen bir olguya bırakılan sözleşme, bozucu koşula bağlanmış olur. Bozucu koşula bağlanmış sözleşmenin hükümleri, koşulun gerçekleştiği anda ortadan kalkar. Aksi kararlaştırılmadıkça veya işin niteliğinden anlaşılmadıkça sona erme, geçmişe etkili olmaz. |
Maddenin bağlı olduğu başlıklar ise şu şekildedir:
| BİRİNCİ KISIM: | Genel Hükümler |
| DÖRDÜNCÜ BÖLÜM: | Borç İlişkilerinde Özel Durumlar |
| İKİNCİ AYIRIM: | Koşullar |
| Madde Başlığı: | Sözleşmede Koşullar – Bozucu koşul |
Gerekçe
Türk Borçlar Kanunu’nun 173. maddesinin gerekçesi şu şekildedir:
818 sayılı Borçlar Kanununun 152. maddesini karşılamaktadır.
Tasarının üç fıkradan oluşan 172. maddesinde, bozucu koşul düzenlenmektedir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 152. maddesinin kenar başlığında kullanılan “B. İnfisahi Şartlar” şeklindeki ibare, Tasarıda “B. Bozucu koşul” şeklinde değiştirilmiştir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 152. maddesi iki fıkradan oluştuğu halde, Tasarının 172. maddesine yeni bir fıkra eklenerek, madde üç fıkra halinde kaleme alınmıştır. Eklenen birinci fıkrada, bozucu koşulun tanımlanması sistematik bakımdan uygun görülmüştür.
818 sayılı Borçlar Kanununun 152. maddesinin birinci fıkrasında kullanılan “akit, şartın tahakkuku anından itibaren hüküm ifade etmez.” şeklindeki ibare, Tasarıda “sözleşmenin hükümleri, koşulun gerçekleştiği anda ortadan kalkar.” şeklinde ifade edilmiştir.
818 sayılı Borçlar Kanununun 152. maddesinin ikinci fıkrasında kullanılan “Kaideten” şeklindeki ibare, Tasarıda “Aksi kararlaştırılmadıkça veya işin niteliğinden anlaşılmadıkça” şekline dönüştürülmüştür.
